Przed upadkiem proroki swe królestwa mia³y...
Serwis znalezionych hasełOdnośniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
- Schemat A2Zalenoci wystpujce midzy rozwojem public relations w Niemczech i w Stanach ZjednoczonychPraktyka PR w Niemczech przed 1945 rokuPraktyka PR...
- A ktokolwiek si komu o pewny dug zapisa, y do Grodu firma inscriptione [mocnym zapisem] odpowiada si podda dobrowolnie, bd przed mierci, abo iu y po mierci...
- czstki (przed zmierzeniem jej cech), ktra nie znajduje si nigdziew przestrzeni i czasie? Jeli za jeden obiekt uwaa to, co jestopisywane przez jeden wektor...
- Odwrci si tyem do wiata reflektora i osaniajc oczy przed blaskiem bijcym mu spod ng, sprbowa zajrze w krysztaow gbin jak przez ld, ktry skuwa jezioro...
- Kramy po obu stronach ulic by³y zbudowane wszystkie wed³ug wzoru i nieomal tej samej wielkoœci, a przed ka¿dym sklepem rozpiêty by³ parasol z p³ótna ¿aglowego,...
- przed laty wieloma przywiózł mu w prezencie pewien bardzo wielki kupiec wprost z Gdań- ska, tliły się kawałki tego czarnego tytoniu, który nosi na paczce...
- Mimo to na ich widok czterej Neimoidianie nie tylko nie opuścili posterunku przed drzwiami apartamentu wicekróla, ale opuścili broń w geście ostrzeżenia...
- naszych ewolucyjnych uprzedzeń mamy skłonność do myślenia o początku wszechświata jak o pewnej szczególnej chwili, przed którą wszechświat nie...
- - Ale Thrawn jest inny? diousa nie obejmował zlikwidowania wszystkich świadków, aby nic nigdy nie przed- - Thrawn to dorosła wersja - odparła...
- Bój na przebicie był szybki, błyskawiczny, trwał krótko pląs kling, brzęk, zgrzyt - i oto przed oczami hobbita już rozwarła się zbawcza czerń nocy...
Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
Wszytkie królestwa, które upada³y, takie pos³añce Bo¿e i kaznodzieje mia³y, którzy im wy-miatali na oczy grzechy ich i upadek oznajmiali. Jako mieli ¯ydowie przed Babiloñsk¹ niewol¹, o czym Pismo mówi: 2. par. 36 [15-16]. „Posy³a³ Pan Bóg posty swoje do nich, rano wstaj¹c i co dzieñ upominaj¹c. Przeto i¿ chcia³ pofolgowaæ ludowi swojemu i mieszkaniu swemu. Ale siê oni z pos³ów Bo¿ych œmiali i natrz¹sali (mówi¹c: dawno nam grozicie, a nic nie masz, chwa³a Bogu). I lekce uwa¿ali s³owa Boskie, a¿ przyszed³ gniew Bo¿y na nie, i le-karstwo ¿adne byæ nie mog³o”.
85
Gallia jakie przed upadkiem grzechy i proroki mia³a. Sidon. lib. 2, epist. 1.
Gdy Galli¹ wszytkê, chrzeœcijany osadzon¹. Francuzowie poganie na on czas zwojowaæ mieli. pisze Sydonius, biskup i kaznodzieja ich, i¿ takie by³y ³upiestwa i uciœnienie ubogich od chrzeœcijañskich rzymskich urzêdników, i¿ lud rad by by³ Goty aryjany za pany przyj¹³, jedno dla religiej nie œmia³.
Poganie mniej szkodz¹ religiej niŸli heretycy.
Lecz Francuzy pogany przyj¹æ wola³, rozumiej¹c, i¿ mniej religiej szkodziæ i takiego tyrañ-
stwa, jako chrzeœcijanie, czyniæ nie mieli. I tak siê sta³o. Francuzowie wszytkê Galli¹ opanowali i chrzeœcijany zostali. A on siê z³y naród chrzeœcijan popsowanych wykorzeni³.
Afryka jakie z³oœci przed swym upadkiem mia³a. Vict. de persecut. Vandalic. Salvia. de vero iudicio Dei li. 7 et 8.
To pisze Sahdanus o Afryce i Victor Uticensis. Gdy Wandali osiesc j¹ i wszytko chrzeœcijañ-
stwo ucisn¹æ i wygubiæ mieli, biskupi ich i prorocy kaznodzieje za srogie grzechy i nieczystoœci, i ³upiestwa ubogich pomst¹ im Bosk¹ grozili. Która, gdy siê poprawowaæ nie chcieli, rych³o na nie pad³a.
Greckie pañstwa. Nicolaus V. Pap.
Gdy greckie pañstwa upaœæ, a Carogród wzi¹æ Turcy mieli, Miko³aj papie¿ przed trzemi laty upadek ich opowiedzia³. Gromi¹c z³oœci i odszczepieñstwo ich, a ona im siekier¹ i wyciêciem drzewa niepo¿ytecznego na trzeci rok, wedle Ewangelijej, grozi³. I tak siê sta³o, gdy pokutowaæ nie chcieli.
Trojakie pogró¿ki Boskie.
Daje nam Pismo œ. znaæ, i¿ jedne s¹ pogró¿ki Boskie, które siê odmieniæ mog¹, gdy ludzie pokutuj¹, a wypraszaj¹ siê z gniewu Boskiego. Jako Niniwczykowie od zapadnienia i jako Ezechijasz król od œmierci siê wyprosi³: choæ mu powiedziano: Jonae. Isa. 38 [1]. „Rozpraw dom swój; bo ju¿ umrzesz, a ¿yæ nie bêdziesz”.On siê wyp³aka³ i wymodli³, i¿ Pan Bóg dekret swój odmieniæ raczy³.
Drugie siê na synach iszcz¹.
Drugie s¹ pogro¿enia Pañskie, które siê nie iszcz¹ rych³o, ale a¿ na potomstwie i synach grzesz¹cych i ojców z³ych naœladuj¹cych. Takie by³o o potopie, które siê nie ziœci³o, a¿ we sto lat i dwadzieœcia. I ono o Babiloñskiej niewolej, o które prosi³ ten¿e Ezechijasz Pana Boga, aby ono z³upienie domu królewskiego i pobranie w niewol¹ synów jego nie przychodzi³o za czasów i dni jego, gdy mówi³ do Izajasza: Isa. 39 [8]. „Ju¿ wszytko dobrze, co Pan Bóg uczyni, choæ nas tak srogo pokarze i pogubi; jednak proszê, aby by³ pokój za dni moich, abych ja na to nie patrzy³”.
Trzecie pogró¿ki bez odmiany.
Trzecie pogró¿ki s¹, które ¿adnej odmiany mieæ nie mog¹. Gdy widzi Pan Bóg, i¿ siê ludzie do pokuty nie udadz¹ ani sk³oni¹, tedy czyni na zgubê ich nieodmienny swój dekret. Jaki 86
uczyni³ na Faraona, gdy mówi³: Exod. [10, 1]. „Ja zatwardzê serce jego, i¿ nie us³ucha, ani prawej pokuty czyniæ bêdzie”. To jest, wiedzia³ Pan Bóg (bo mu tê wiadomoœæ trudno odejmowaæ), i¿ wolnej wolej swojej nie mia³ na dobre u¿yæ.
Oddalenie ³aski jest zatwardzenie.
I przeto ³askê swoj¹ od niego oddali³, które oddalenie zatwardzenim siê zowie.
Wolna ludzka wola.
A jednak na oœwiadczenie wolnej wolej ludzkiej kaza³ go Moj¿eszowi upominaæ i karaæ, i czêsto mu, gdy siê modli³, przepuszczaæ. I tak go leczy³ jako napilniejszy lekarz. Jednak wiedzia³, i¿ mu ¿adne lekarstwa pomagaæ nie mia³y.
To¿ uczyni³ Jeremijasz z onym swoim ludem. Wiedzia³, i¿ zgin¹æ mieli i pokutowaæ nie mieli, i przeto im pewny dekret Boski na zgubê ich przynosi³. A jednak mówi³: Jerem. 18 [11-12]. ,,Pos³a³ miê Pan Bóg, abych wam zgubê waszê, jako s³yszycie, opowiada³. Lecz czyñcie dobre drogi wasze i starania wasze i s³uchajcie g³osu Pana Boga waszego. A P[an] Bóg odmieni to karanie, którym wam pogrozi³”.
Wyœwiadczenie wolnej wolej ludzkiej w przejŸrzeniu Bosklm.
To mówi³, woln¹ wol¹ ludzk¹ wyœwiadczaj¹c, i¿ jej pan Bóg swoim dekretem i postanowie-niem gwa³tu nie czyni, ale wie, co ma byæ, jeœli pokutowaæ mamy abo nie. Z jakiemi¿ po-gró¿kami pos³a³ miê do was Pan Bóg, Przezacni Panowie moi? Jeœli miê spytacie: z pierw-szymi, czy z wtórymi, czy z trzecimi? Ja odpowiem: nie wiem. To ty³o wiem, i¿ jedna z tych trzech was nie minie. A ja wam, namilszym bratom moim, i ludowi memu, i ojczyŸnie mi³ej mojej pierwszej ¿yczê, aby wam Pan Bóg tak grozi³, jakoby wam da³ pomoc do powstania i pokuty na odmianê dekretów i pogró¿ek swoich; abyœmy nie ginêli, ale siê przestraszywszy do ub³agania gniewu Pañskiego wszytko serce i myœli obrócili. Tyœ, Panie, rzek³: Jerem. 18
[7-8]. „Mówiæ bêdê przeciw narodowi i królestwu, abych je wykorzeni³, skazi³ i rozproszy³.
Lecz jeœli naród on pokutowaæ bêdzie, opuszczaj¹c z³oœæ swoje, ja te¿ odmieniê to z³e, któ-