A ktożkolwiek się komu o pewny dług zapisał, y do Grodu firma inscriptione [mocnym zapisem] odpowiadać się poddał dobrowolnie, bądź przed śmiercią, abo iuż y po śmierci...
Serwis znalezionych hasełOdnośniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
- Schemat A2Zależności występujące między rozwojem public relations w Niemczech i w Stanach ZjednoczonychPraktyka PR w Niemczech przed 1945 rokuPraktyka PR...
- cząstki (przed zmierzeniem jej cech), która nie znajduje się nigdziew przestrzeni i czasie? Jeśli za jeden obiekt uważać to, co jestopisywane przez jeden wektor...
- Odwrócił się tyłem do światła reflektora i osłaniając oczy przed blaskiem bijącym mu spod nóg, spróbował zajrzeć w kryształową głębinę jak przez lód, który skuwa jezioro...
- Przykładowo, poniższe wyrażenie:Dim targetNumber As Integer = CType("12", Integer)jest odpowiednikiem następującego wyrażenia:Dim...
- Kramy po obu stronach ulic by³y zbudowane wszystkie wed³ug wzoru i nieomal tej samej wielkoœci, a przed ka¿dym sklepem rozpiêty by³ parasol z p³ótna ¿aglowego,...
- przed laty wieloma przywiózł mu w prezencie pewien bardzo wielki kupiec wprost z Gdań- ska, tliły się kawałki tego czarnego tytoniu, który nosi na paczce...
- Mimo to na ich widok czterej Neimoidianie nie tylko nie opuścili posterunku przed drzwiami apartamentu wicekróla, ale opuścili broń w geście ostrzeżenia...
- naszych ewolucyjnych uprzedzeń mamy skłonność do myślenia o początku wszechświata jak o pewnej szczególnej chwili, przed którą wszechświat nie...
- - Ale Thrawn jest inny? diousa nie obejmował zlikwidowania wszystkich świadków, aby nic nigdy nie przed- - Thrawn to dorosła wersja - odparła...
- Bój na przebicie był szybki, błyskawiczny, trwał krótko pląs kling, brzęk, zgrzyt - i oto przed oczami hobbita już rozwarła się zbawcza czerń nocy...
Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
A Panowie Starostowie będą powinni, vigore hujus Generalis Confoederationis, sine omni dilatione, juxta usitatam formam [mocą tejże konfederacji generalnej bez żadnej zwłoki wedle zwyczajnej formy] sądzić, odprawować, y exekwować takowe kauzy [sprawy], oprócz tych Województw, które sobie formam, sprawiedliwości y exekucyi, specialem postanowili sub interregno [w czasie bezkrólewia], abo Jeszcze postanowić maią.
Inscriptiones [Wpisy] wszelakie, et resignationes bonorum perpetuas, coram authenticis actis factas, et fiendas sub interregno [i wieczyste rezygnacje dóbr, osobiście, prawdziwymi dokumentami dokonane i dziejące się w czasie bezkrólewia] spolnym tey Konfederacyi zezwoleniem, umacniamy, aby sub interregno począwszy od dnia śmierci Krolewskiey, nikomu in progressibus juris fatalia [w postępowaniu prawem oznaczonym], abo praescriptio [zapisie], nie szkodziła napotym do sprawiedliwości iego. Także którzy mieli terminum brania pieniędzy na przeszłe gody [Boże Narodzenie], abo na nowe lato [rok], abo na iaki czas iuż przeszły: ci wszyscy aby byli powinni brać swe pieniądze na pierwsze sądy, dali Pan Bóg po obieraniu nowego Króla, abo na pierwsze leżenie ksiąg. [...]
sejm
konwokacyjny 1573 roku
projekt elekcji viritim
podejmowaniu tak ważnych postanowień przez zjazd senatorski - szczególnie oburzony był Zamoyski - trzeba uznać, że w Kaskach dokonano mądrego kompromisu. Odłożenie terminu elekcji pozwoliło przyjąć zasadę, że to nie żadne partykularne, choćby najliczniej obesłane zjazdy, tylko sejm będzie decydować o kształcie elekcji. Tym samym próbowano zabezpieczyć się przed niezgodnymi czy sprzecznymi interpretacjami, a nade wszystko przed podwójną elekcją, która zgubiła poprzednio Węgrów. Konwokacja zebrała się w Warszawie w sam dzień Trzech Króli 1573 roku. Postanowienia jej stały się podstawą przeprowadzania wszystkich następnych elekcji i tym samym początkiem kształtowania nowego prawa konstytucyjnego Rzeczypospolitej. Zgodzono się więc, że każdorazowy prymas będzie interrexem. Niebezpiecznym natomiast było wystąpienie Zamoyskiego, który teraz, biorąc asumpt z projektów Piotra Zborowskiego i Stanisława Karnkowskiego, zaproponował elekcję yiritim, łącząc ją z obowiązkiem uczestniczenia i z głosowaniem większością. Postanowiono jednak ostatecznie, że na elekcję będzie mógł - ale nie musiał - przybyć każdy szlachcic, który stanie do wyborów wraz ze swoim województwem. Upadł jednak projekt Zamoyskiego, by głosować większością; elekcja miała być jednomyślna, przy czym nie ustalono, jak tę jednomyślność interpretować, głosami indywidualnymi czy województw. Elekcja miała się rozpocząć 5 kwietnia pod Warszawą, dając tym samym większe znaczenie tłumom mazowieckiej szlachty katolickiej, ubogiej a rozrodzonej. Tym samym uwzględniona została większość postulatów obozu katolickiego, na którego przywódcę wyrastał zręczny, elokwentny, umiejący się szlachcie podobać biskup kujawski Stanisław Karnkowski. Powołano również specjalne komisje do opracowania dalszych szczegółowych rozwiązań, z których później najważniejszymi staną się uzgodnione już w czasie elekcji artykuły henrycjańskie. Jedna z tych komisji zakończyła swą pracę w
158
--------------------- Wielkie Bezkrólewie
starcia między
katolikami
a protestantami
konfederacja warszawska
skandaliczne
okoliczności
śmierci
Zygmunta
Augusta
czasie konwokacji - komisja przygotowująca projekt rozwiązania spraw bezpieczeństwa wewnętrznego, w tym głównie pokoju między "różniącymi się w wierze".
Wokół owej konfederacji warszawskiej, sławnego aktu uchwalonego 28 stycznia 1573 roku, narosło potem wiele nieporozumień i wątpliwości. Strona katolicka wpierw czynnie współdziałała w jej przygotowaniu. Karnkowski przewodniczył komisji, która jąredagowała, katolicy bowiem byli równie zainteresowani w utrzymaniu pokoju religijnego, jak protestanci, niekiedy nawet bardziej. Szlachta katolicka nie miała zamiaru atakować protestanckich sąsiadów, protestanci natomiast wciąż byli zdolni do aktów agresji. Na przykład mieszczanie elbląscy po śmierci Zygmunta Augusta wygnali katolickich proboszczów, zagarnęli kościoły, przywrócili wyłączność kultu protestanckiego. W Krakowie w ostatnich latach Zygmunta Augusta i w czasie bezkrólewia to szlachta protestancka, pogardzająca studentami i mieszczanami, najczęściej wywoływała zajścia wyznaniowe, czy też w najlepszym razie dawała się wścibskim i złośliwym żakom do nich sprowokować. Taktyka Karnkowskiego była jednak prosta: przez udział w redagowaniu tekstu konfederacji uczynić jąmożliwienajznośniejszą, a potem jej nie podpisać.