głębokości 4 tyś...
Serwis znalezionych hasełOdnośniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
- Najgorsze ze wszystkiego jest oczywiście "ja", które jest prawie wszechobecne i prawie nieoporne, choć poprzez swe głębokie zakorzenienie nie do końca...
- bitwie dostał takie straszliwe cięcie mieczem przez twarz, że mu wypłynęło lewe oko i na21resztę życia pozostała głęboka blizna...
- Uduchowienie, głęboka moralność, mądrość i wewnętrzne światło, a przede wszystkim miłość do świata i ludzi stanowią wzór i natchnienie dla tych,...
- Pahner wziął głęboki oddech i spojrzał na wielkiego Mardukanina...
- Ruszył tą drogą, zanurzając się w cień i głęboką ciszę...
- - Powinieneś być głęboko wdzięczny, George, za tę szczyptę realizmu...
- głębokiego jaru...
- — TyĹ› nas wtedy okĹ‚amaĹ‚...
- mieszkańców, dysponuje zaś 2,5 tys...
- Kapadoccy lansjerzy s doskonaBymi jezdzcami, ktĂłrzy najlepiej spisuj si w szar|owaniu i przeBamywaniu formacji nieprzyjaciela
Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
m. Mają niewielkie znaczenie gospodarcze. [J.M.R.]
taśmiakowate (Lumpenidae') — rodzina z podrzędu --ślizgowców. Mają ciało niskie, bardzo wydłużone, oraz płetwę grzbietową
niską, podpartą cienkimi, kłującymi promieniami; w płetwie brzusznej znajduje się l kolec i 3 promienie miękkie. Należą tu gatunki
arktyczne i subark-tyczne. W wodach atlantyckich występują 2 rodzaje z 4 gatunkami. Jednym z nich jest taśmiak (Lumpenus lam-
pretaeformis) o ciele w części ogonowej bocznie spłaszczonym, barwy brunatnożół-tawej z ciemnymi plamkami zlewającymi się często
w smugi; płetwa ogonowa ma ciemne, ukośne pasy. Osiąga on 40 cm długości. Tarło odbywa w listopadzie i grudniu. Występuje w
Morzu Północnym, przy wybrzeżach Norwegii i dalej na północ;
w Bałtyku przebywa w rejonach o zimniejszej wodzie i większym zasoleniu. Jest cenny pośrednio, jako pokarm dorszy, płastug i zębaczy.
Taśmiak Fabrycjusza (tium-penus fabricii) dochodzi do 35 cm długości. Jest gatunkiem amfiborealnym. W Europie występuje od
Grenlandii do Morza Karskiego. Taśmiak średni (Lumpenus medius) osiąga 16 cm długości. Występuje wokółbiegunowo. W Europie
spotyka go się w Morzu Barentsa, Białym i Karskim. Taśmiak pstry (LeptocUnus maculatus) osiąga 18 cm długości. Występuje w
północnym Atlantyku i przyległych doń wodach arktycznych, w Europie — od Skagerraku na północ. [K.K.]
tau —Aatrachowce. lawada —^długowąsowate.
259___________________
tazar (Auxis thazard) — gatunek z rodziny ->-makrelowatych. Ma płetwy grzbietowe szeroko rozstawione (podobnie jak u makreli);
ciało tylko częściowo pokryte jest łuskami. Ubarwienie jego bywa ciemno lub szaroniebie-skie, brzuch i boki srebrzy-stobiałe. T. osiąga
60 cm długości. Odżywia się głównie drobnymi, pływającymi w stadach rybami. Jest szeroko rozprzestrzeniony w morzach strefy
cieplejszej. W Atlantyku jego północną granicę stanowi Zatoka Biskajska. Tylko pojedyncze okazy spotykano przy wybrzeżach
Wielkiej Brytanii, a nawet Szwecji. Ma mięso jadalne i smaczne; w Europie ze względu na nieliczne występowanie bez większej wartości
handlowej. [J.M.R.]
teleskop -s-złota rybka.
terpuga blaloplama (Hexu-
grammos stelleri) — gatunek z rodziny -»-terpugowatych. Ciało jej jest wydłużone, trzon ogonowy wąski, głowa krótka, ostro
zakończona, położenie otworu gębowego końcowe; łuska ktenoidalna pokrywa tułów i szczyt głowy;
na policzkach i pokrywie skrzelowej występuje łuska cykloidalna. T.b. ma ubarwienie ciała zmienne, od jasnobrązowego do zielonego,
niekiedy z odcieniem jasnoczerwonym. Osiąga 40 cm długości. Zamieszkuje wody płytkie o dnie kamienistym. Tarło odbywa wczesną
wiosną, składając jasnobłękitne jaja na skałach. Żywi się robakami, skorupiakami i drobnymi rybkami. Jest rozprzestrzeniona wzdłuż
pacyficznego wybrzeża amerykańskiego od północnej Kalifornii do pół-nocnozachodniej Alaski. Mię-
tępozębne
so t. b. ma bardzo przyjemny zapach. Jest ona ulubionym obiektem połowów miejscowych wędkarzy, którzy często nazywają ją
skalnym pstrągiem. [J.M.R.]
terpugowate (Hexagra'mmidae) — rodzina z podrzędu ->-głowaczowców, obejmująca 7 rodzajów reprezentowanych przez
kilkanaście gatunków. Ich cechą charakterystyczną jest brak kolców na głowie;
u większości gatunków istnieje kilka dodatkowych linii bocznych. T. dochodzą do 40 cm długości, wyjątkowo do 60 cm. Żywią się fauną
denną, głównie mięczakami, a niektóre gatunki — rybami. Zasiedlają wody przybrzeżne po azjatyckiej i amerykańskiej stronie
północnego Pacyfiku. Odgrywają poważną rolę w rybołówstwie Dalekiego Wschodu. Należy tu m.in. anoplopoma i terpuga białoplama.
[K.K.]
tetra czarna ->żałobniczka. tetra czerwona —>-bystrzyki. tetra szklana ->-błyszczyki. tęczanka -*aterynowate.
tępozębne, bradiodonty (Bradyodonti) — rząd z podgromady -^chimer. Szczątki przedstawicieli tego rzędu znane są z pokładów
od górnego dewonu do górnego permu. Uważane są za wyjściową grupę dla chimer. Bardzo charakterystycznym szczegółem budowy tych
zwierząt są szerokie, płytkowate zęby. T. miały prawdopodobnie fałd skórny pokrywający szczeliny skrzelowe. Prowadziły drapieżny
tryb życia. Były rozprzestrzenione w wodach morskich. [J.M.R.]
tilapie
260
261
trawienny układ
tilapie (Tilapia) — rodzaj z rodziny —^pielęgnicowatych. W zależności od gatunku uzyskują długość 10 do 60 cm. Maksymalny ciężar,
jaki mo
Tilapia mozambijska
gą osiągnąć, wynosi 1,5 kg. T. są wszystkożerne. Przed tarłem odbywają długie zaloty. Rodzice troskliwie opiekują się jajami i wylęgłym
narybkiem. Ikra złożona początkowo na piasku jest następnie do chwili wylęgu noszona przez samicę w jamie gębowej. Często dobrze
już podrośnięte młode w razie niebezpieczeństwa chowają się do pyska matki. Miejscem występowania t. są słodkie i słonawe wody
afrykańskie. Niektóre gatunki, jak np. t. wielkogłowa (Tilapia macrocephala), t. mozambijska (Tź-lapia mossambica), t. natalska
(Tilapia natalensis) i t. Zilliego (Tilapia zilli), są hodowane w akwariach, także w Polsce. T. mają duże znaczenie gospodarcze z powodu
doskonałego mięsa. Cenione są też przez wędkarzy jako atrakcyjne ryby sportowe. [J.M.R.]
tiulka -^kilka zwyczajna.
tobiasz (Ammodytes tobianus) — gatunek z rodziny ->dobi-jakowatych. Ma ubarwienie całego ciała srebrzyste i tylko grzbiet ciemny,
niebieskozielony. Osiąga długość 13 do 18, rzadko 20 cm. Prowadzi
gromadny tryb życia na piaszczystych mieliznach wybrzeży morskich, gdzie chętnie zakopuje się w piasek. Pokarm t. stanowią drobne
skorupiaki i robaki, a często także rośliny. Ikrę składa na dnie żwirowatym w lecie i późną jesienią. Okres inkubacji trwa ok. 3 tygodni.
Larwy wiodą bardziej pelagicz-ny tryb życia. T. spotyka się u wybrzeży Europy od Zatoki Biskajskiej do Morza Bałtyckiego, u wybrzeży
Anglii, Islandii oraz Norwegii. W wodach Bałtyku jest wszędzie pospolity. Ma mięso smaczne, ale rzadko spożywane ze względu na
małe rozmiary ryby. T. są chętnie pożerane przez wiele gatunków ryb drapieżnych i z tego powodu rybacy używają ich
Tobiasz