W tym miejscu należy przynajmniej parę słów powiedzieć o słowie "zainteresowania", które obecnie w potocznym użyciu stało się terminem wytartym i martwym...
Serwis znalezionych hasełOdnośniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
- – Nie masz powodu, by kochać ktĂłrekolwiek ze swych rodzicĂłw, Gwydionie – powiedziaĹ‚a Morgiana i jej dĹ‚oĹ„ zacisnęła siÄ™ na jego rÄ™ce, ale zadziwiĹ‚...
- resów, na które na le ¿y prze kie ro waæ wia do moœæ, plik fil tru mo¿e za wie raæ te sty za - war to œci przy chodz¹cej wia do mo œci, tak by na przyk³ad wia do...
- — Siadaj, chĹ‚opaku — powiedziaĹ‚ dowĂłdca...
- – Zgadzam siÄ™ – powiedziaĹ‚a nie ociÄ…gajÄ…c siÄ™ Colette...
- — Tego kuĹ›nierza mogĹ‚abyĹ› lepiej pamiÄ™tać, skoro zetknęłaĹ› siÄ™ z nim osobiĹ›cie — powiedziaĹ‚am z niezadowoleniem i naganÄ…...
- — Chce pan powiedzieć, ĹĽe rurÄ™ zaĹ‚oĹĽono, kiedy nie byĹ‚o jeszcze krateru ani tego wÄ…wozu? — spytaĹ‚em...
- — To jest moĹĽliwe, ale raczej nieprawdopodobne — powiedziaĹ‚ Ulath...
- – Nie masz mi nic do powiedzenia – odparĹ‚, nie potrafiÄ…c ukryć pobrzmiewajÄ…cej w jego gĹ‚osie konsternacji...
- – PowinniĹ›my siÄ™ stÄ…d wynosić, nim orki zacznÄ… przetrzÄ…sać te ruiny – powiedziaĹ‚a Isaan...
- „Tak, Panie — powiedziaĹ‚em — lecz z caĹ‚Ä… pewnoĹ›ciÄ… cierpienie jest zĹ‚e”...
Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
Właściwa istota jego znaczenia zawiera się w łacińskiej etymologii - w słowie inter-esse, które oznacza: "być w [lub] wewnątrz, pomiędzy"
73
czymś. To aktywne zainteresowanie wyraża w śre-dnio-angielskim to list (przymiotnik - listy, przysłówek - listiiy). We współczesnej angielszczyźnie używany jest wyłącznie w sensie przestrzennym:
a ship lists - oznacza "okręt przechyla się". Źródłowe znaczenia w sensie psychologicznym zachowało się jedynie w negacji listless, która oznacza właśnie "brak zainteresowania". Ongiś zaś to list znaczyło "aktywnie dążyć do czegoś", "prawdziwie być czymś zainteresowanym". Rdzeń jest ten sam, jak w słowie lust ("pożądanie"), z tym że list nie oznacza pożądania, które kogoś opanowało, lecz spontaniczne i aktywne zainteresowanie lub dążenie. To list stanowi jedno z kluczowych wyrażeń używanych przez anonimowego autora (połowa czternastego wieku) Obłoku niewiedzy [Evelyn Un-derhill, red.]. Przechowanie się słowa wyłącznie w jego negatywnym sensie charakterystyczne jest dla zmian, jakie zaszły w duchowym życiu społeczeństwa między czternastym a dwudziestym stuleciem.
Pamięć
Pamięć może występować zarówno w modus bycia, jak i posiadania. Tym, co w decydujący sposób określa różnicę między tymi dwoma postaciami zapamiętywania, jest r o d z a j związków, jakie tworzą. W pamięciowym modus posiadania związki między słowami są całkowicie mechaniczne, a ich siła zależy od częstotliwości powtórzeń. Czasami związki te mogą być czysto logiczne, tzn. takie, jakie zachodzą między pojęciami stanowiącymi swe przeciwieństwa, podobieństwa, pojęciami powiązanymi ze względu na czas, przestrzeń, rozmiar, kolor czy ze-
74
stawionymi razem w ramach danego systemu myślowego.
W modus bycia pamięć jest aktywnym przypominaniem słów, idei, widoków, obrazów, muzyki, tj. łączeniem pojedynczych danych, które chce się zapamiętać, z wielością innych z tamtymi powiązanych. Związki te, w przypadku modus bycia, nie są nigdy czysto logiczne, lecz żywe. Pojęcie łączone jest z innym w twórczym akcie myślenia (lub odczuwania), który mobilizowany jest wówczas, kiedy poszukuje się właściwego słowa. Prosty przykład: kiedy kojarzę słowa "ból głowy" ze słowem "aspiryna", konstruuję logiczne, konwencjonalne połączenie. Jeśli jednak wiążę "ból głowy" ze zjawiskami takimi jak "stres" czy "gniew", to wówczas zestawiam dany fakt z jego możliwymi przyczynami, a więc dokonuję wglądu w charakter zjawiska. Ten drugi rodzaj pamięci sam przez się jest aktem twórczego myślenia. Najbardziej uderzającym przykładem tego rodzaju żywej pamięci może być technika "swobodnych skojarzeń" wymyślona przez Freuda.
Ludzie, którzy nie są nastawieni wyłącznie na zbieranie danych, zrozumieją łatwo, iż sprawność funkcjonowania ich pamięci zależy od silnego i bezpośredniego zainteresowania. Znane są przykłady osób, które przypominały sobie słowa dawno zapomnianego języka obcego wówczas, gdy było to naprawdę ważne. Na podstawie własnego doświadczenia, a nie należę do osób o szczególnie dobrej pamięci, mogę powiedzieć, iż przypominam sobie sen osoby, którą poddawałem analizie - niezależnie od tego czy było to dwa tygodnie, czy pięć lat temu - gdy spotykam ją i ogarniam niejako całość jej osobowości, chociaż pięć minut wcześniej, gdy nie zwracałem na nią uwagi, byłoby to absolutnie niemożliwe.
75
Przypominanie sobie w modus bycia oznacza ożywienie tego, co zostało usłyszane lub zobaczone uprzednio. Takiego twórczego przypominania doświadczyć możemy wtedy, gdy staramy się obrazowo przedstawić twarz lub scenerię, którą ongiś widzieliśmy. Nie zawsze będziemy w stanie od razu sobie przypomnieć, często musimy odtwarzać dany przedmiot przed oczyma, ożywiać jego wspomnienia. Ten rodzaj przypominania nie zawsze jest łatwy aby twarz mogła być w całości przypomniana, najpierw musiała być postrzegana z odpowiednim skupieniem. Kiedy jednak to nastąpi, osoba ta staje przed nami jak żywa, wspominany widok jest równie pełny, siła wspomnień dorównuje niemal obecności oryginału.
W modus posiadania przypominanie sobie twarzy określa sposób, w jaki większość ludzi ogląda fotografię. Zdjęcie służy ich pamięci wyłącznie jako pomoc w identyfikacji osoby albo przedstawionej sceny i zazwyczaj wywołuje reakcje w rodzaju: "Tak, to on" czy "Tak, byłem tam". Fotografia dla większości osób
staje się pamięcią wyalienowaną.
Innym rodzajem alienacji przypominania jest