odróżnieniu od m...
Serwis znalezionych hasełOdnośniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
- zwierzchnika; utwierdzając nadanie panującego swym konsensem i pieczęcią repre-zentował on instytucję, której potrzeby i uprawnienia odróżniano od potrzeb...
- Co Polacy musieli przeżywać w zaborze rosyjskim - dobrze ilustruje list Zygmunta Krasińkiego do Delfiny Potockiej, pisany w styczniu 1848 r...
- Pieniądze to tylko symbolPieniądz to symboliczny środek wymiany...
- Zmywał, sam z siebie, dobrowolnie, a we mnie cierpło...
- - Sprowadziłam z sobą do Fal Dara dwie młode kobiety, Matko - powiedziała Moiraine...
- – Nie potrzeba lepszej...
- - Chcesz przesłuchać jeszcze raz?Zamigotały błyszczące światełka...
- HLP - oświecenie, opracowania lektur 45...
- In his systematic efforts to ruin girls and women he strives to break down the last barriers of discrimination between him and other peoples...
- przekształciło się w oznakę dziedziczną, tzw...
Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
p.k., które, integruje przepisy prawa wewn., określające warunki stosowania krajowych kodeksów karnych do osób, które
popetnily przestępstwa będąc za granicą.
L. EHRLICH Prawo międzynar.. wyd. 4, Warszawa 1958, g. 86-87: H. DONDIEU DE VABRES Les prtncipes modernę, du droit penal Int., Paris 1928. A. OUINTANO RIPOU.ES Tratado de Derecho
Penal e Int. Penal. Vol. 2, Madrid 1955-57.
• 2886
PRAWO MIĘDZYNARODOWE KOMUNIKACYJNE (ang. International Law of Communica* tions, franc. Droit international de
communica-tion, hiszp. Derecho intemacional de comunica-ciones, roś. Mieżdunarodnoje prawo soobszczeni-ja), ogół norm prawnych
komunikacji i łączności międzynar., obejmujących międzynar. prawo: drogowe, samochodowe, koi., lotn. żeglugowe, pocztowe,
telekomunikacyjne, przesyłania energii
2887 Prawo międzynar. lotnicze
728
elektr. oraz paliw, tranzytu; przedmiot konwencji międzynar. i umów bilateralnych; przedmiot współpracy międzyrz. organizacji od 1874, daty
zał. UPU.
A. MARCHWIŃSKI Komunikacyjne prawo międzynar:, w: Encyklopedia nauk politycznych, t. 3, Warszawa 1938, s. 269-296; M. BERI.NER. H. BACKER, L. LANGE Int. Verkehrsrecht. Grundriss,
Berlin 1969, s. 509; The Int. Law of Communi-cations. edit. E. Mc. Whinney, Amsterdam 1971, s. 170.
2887 PRAWO MIĘDZYNARODOWE LOTNICZE
(ang. International Air Law, franc. Droit aerien international, hiszp. Derecho aereo internacional, roś. Mieżdunarodnoje wozdusznoje prawo), ter-
min międzynar. powstały na Międzynar. Kongresie Aeronautyki, Congres international d'aćro-nautique, 1889, w Paryżu; debatowany w pierwszej
lotn. org. międzynar., powstałej 1905, Międzynar. Federacji Aeronautyki, F1A; termin ten o-kreśla gałąź międzynar. prawa publ. i prywatnego,
wyrosłą z żeglugi statków powietrznych oraz zespół lotn. norm i zasad międzynar. Pierwszą, pionierską pracę nauk. z dziedziny m.p.l. ogłosił
1901 w Paryżu Francuz P. A. J. Fanchille (1858-1926) w Revue Generale de Droit Int. Public pt. La Domaine aerien et le Regime juridique des
aerostats. W 1902 brukselska konferencja Inst. Prawa Międzynar. była również poświęcona statutowi prawnemu balonów {Annuaire 1902. Regi-
me juridique des aerostats). Pierwszą między-państw. umowę lotn. była wymiana not między rządami Francji i Rzeszy Niem., 26 VII 1913, w
Berlinie, stwierdzających, że do czasu powstania wielostronnej konwencji lotn. zobowiązują się nawzajem na dopuszczanie do własnej przestrzeni
statków powietrznych drugiej strony na określonych warunkach. Pierwszy projekt międzynar. konwencji o przestworzach, Convention int.
aerienne, opracował paryski Inst. Prawa Międzynar. w 1906, głoszący, że przestrzeń powietrzna jest równie wolną dla handlu i podróży jak morze
pełne. Projekt ten nigdy nie został zaaprobowany przez którekolwiek państwo, a bombardowania lotn. w czasie. I wojny świat, spowodowały, iż
zaraz później przyjęto powszechnie zasadę ->• cuius solum... w formule „każde mocarstwo posiada pełną i wyłączną suwerenność nad
przestrzenią swego terytorium", zawartą w Paryskiej Konwencji Lotniczej z 13X1919. Była to pierwsza próba generalnego ustalenia lotn. norm i
zasad międzynar., toteż konwencję tę można uważać za kolebkę m.p.l. Na jej wzór została podp. l XI 1926 w Madrycie konwencja ibero-amer. o
żegludze powietrznej. Convención Ibero-americana sobre Na-yegación Aerea, przez Hiszpanię. Kostarykę, Meksyk, Paragwaj i Dominikanę.
Odrębny charakter miała Konwencja Żeglugi Handlowej. Convención sobre Aviación Comercial, podp. 20 II 1928 przez 11 państw latynoamer. w
czasie VI Międzynar. Amer. Konferencji w Hawanie; powstała ona mimo opozycji USA i miała na celu obronę państw Ameryki Lać. przed
nieograniczoną dotąd ekspansją linii lotn. USA na zach. półkuli. Dużym osiągnięciem była natomiast Warszawska Konwencja Lotnicza z 12 X
1929 o międzynar. transporcie statkami powietrznymi, przygotowana przez .CINA, a także konferencja w Hadze, gdzie 12 IV 1933 podp.
została tzw. Haska Konwencja Lotnicza, dot. warunków sanitarnych żeglugi powietrznej. Convention int. sanitaire de la navigation aeriene,
zastąpione Waszyngtońską z 15X111944;
z kolei konferencja w Rzymie, gdzie 29 V 1933 podp. zostały tzw. Rzymskie Konwencje Lotnicze 1933, o zajęciu zabezpieczającym statków po-
wietrznych oraz w sprawie ujednostajnienia niektórych przepisów dot. szkód wyrządzonych na powierzchni Ziemi osobom trzecim przez statki
powietrzne; ta ostatnia uzupełniona Brukselskim f;
Protokołem z 30 IX 1938. Ostatnią Konwencją o-kresu międzywojennego była podp. 291X1938 w Brukseli Konwencja w sprawie pomocy i
ratowania na morzu w stosunku do statków powietrznych lub ze strony statków powietrznych, która jednak z powodu braku ratyfikacji nie weszła
w życie. Z Konwencji tych obowiązują dotychczas:
Warszawska, która została zmodyfikowana trzykrotnie 27 V 1947, 7 VI 1954 i 21 V 1961, Haska oraz Rzymskie, zmodyfikowane 281X1955.
W latach 1926-46 pod egidą LN działał na rzecz rozwoju m.p.l. Międzynar. Techniczny Kom. Ekspertów Prawodawstwa Lotniczego, CITEJA,
którego funkcje przejął od maja 1947 Kom. Prawny wyspecjal. org. ONZ -> ICAO.
W czasie II wojny świat. USA i W. Brytania rozpoczęły 1943 pertraktacje w Londynie i Waszyngtonie nad przygotowaniem nowej międzynar.
konwencji lotn., w miejsce Paryskiej 1919, przy czym Stany Zjedn. dążyły wyraźnie do internacjonaliza- . cji dróg powietrznych, w związku z
możliwościami międzykontynent. transportu lotn. jakie otworzyła wojna; planując zatem wykorzystanie po wojnie transportowych samolotów
wojsk, przez swe świat, linie lotnictwa cyw. Rząd USA 11 IX 1944 wystosował zaproszenie na Międzynar. Konferencję Lotnictwa Cywilnego,
Int. Civil Aviation Conference do Chicago; odbyła się ona l XI-7X111944 z udziałem 54 państw, m.in. Polski, lecz przy absencji ZSRR, który
odmówił udziału wobec zaproszenia z państw neutralnych poza Szwajcarią również fasżyst. Hiszpanii i Portugalii. Na Konferencji starły się
odmienne interpretacje przede wszystkim USA i W. Brytanii, lecz także i innych 'państw eur. i latynoskich. Stany Zjedn. dążyły do
przeforsowania klauzuli o „przywileju przyjaznego przelotu uznanego przez narody", „the privilage of friendly passage accorded by Nations",
która de facto otworzyłaby przestrzenie powietrzne świata mocarstwom lotn., mającym środki na okoloziemskie sieci linii lotn., a więc 1944
przede wszystkim Stanom Zjedn. Również Francja wystąpiła przeciw USA. W wyniku kompromisu uchwalono i włączono do aktu końcowego
cztery układy:
1) układ tymczasowy o międzynar. lotnictwie cyw., który pozwolił na uruchomienie już 15 VIII 1945 Prowizorycznej Organizacji Lotnictwa Cywilnego, na ponad 2 lata przed ICAO;