Mnożniki nierówne sobie...
Serwis znalezionych hasełOdnośniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
- choćbyĹ› i mnie miaĹ‚ waszmość tak pochlastać, zawszeć winszujÄ™, winszujÄ™! – Et, dalibyĹ›cie sobie waszmoĹ›ciowie pokĂłj; bo w rzeczy nie macie siÄ™...
- – Kiedy tylko dotrzemy tam, gdzie majÄ… w miarÄ™ rozwiniÄ™ty przemysĹ‚ – dodaĹ‚ po chwili – bÄ™dziemy musieli sprawić sobie trochÄ™ odtylcowych...
- 08 Przynoście więc owoc godny nawrócenia,09 a nie wmawiajcie sobie: Abrahama mamy za ojca, bo powiadam wam: Z tych kamieni Bóg może wywieść synów Abrahamowi...
- - Boże, za jakąś chyba dopłatą, no nie wiem, ale to jest chyba świr trochę, co? A może wszyscy tak mają na starość? Kurcze, wiesz co? Musisz sama sobie kupić ten...
- Każda służba jest wyborem pomiędzy zagarnianiem ku sobie, a darzeniem, dawaniem ze siebie, a więc uczy miłości wedle podobieństwa do miłości Boga, czyli...
- Wszystkie typy pracy wymagają od człowieka umiejętności współpracy z innymi, organizowania własnej pracy, radzenia sobie ze stresem, nawiązywania kontaktu,...
- w swej głowie wymalował, iż potym sztychując ono z rzeczą prawdziwą a widomą, chocia sama w sobie onad rzecz była dziwnie osobna, jednak przeciwko onej...
- - Na fajki gracie? Kurcze, to już hazard! Szef jak się dowie to nas zjebie!- No co ty! Wiesz, przecież pooddajemy sobie te fajki na końcu...
- — Wszyscy bÄ™dziemy sobie potrzebni, i to juĹĽ niedĹ‚ugo — odparĹ‚ tonem prze- powiedni Amerykanin...
- — Czy Weyr zbadaĹ‚ w koĹ„cu te pÄ™draki? — spytaĹ‚ P’tero, nagle przypominajÄ…c sobie cel ekspedycji...
Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
Czeka nas spora niespodzianka: aby zrównoważyć oddziaływanie na produkt przesunięcia G w górę o 200 mld dol., trzeba by zwiększyć obciążenia podatkowe o więcej niż 200 mld dol. Rzeczywiście, możemy wrócić do rys. 9.3, aby się zorientować, o ile wyższe T jest nam potrzebne i dlaczego. W naszym przykładzie, dla zrównoważenia 200 mld dol. nowych wydatków G potrzebne są nowe podatki w wysokości 300 mld dol. Na rysunku 9.3 widać, że wzrost podatku o 300 mld dol. przesuwa
2 krzywą CC na prawo o 300 mld dol.; jeśli MPC = -, przesuwa to krzywą CC
0 MPC x 300 mld dol. = 200 mld dol. Wobec tego, jeżeli l miliard dol. P^yrostu wydatków na obronę przesuwa krzywą C+I+G w górę o l mld do1-, to l miliard dol. przyrostu podatków przesunie krzywą C+I+G w dół
2 2
tylko o - mld dol. (jeżeli MPC wynosi -).
18 __ C1
tkonomia t. l
dostarczyła draimatycznego przykładu tej W początkach lat osiemdziesiątych uchwalo-istannej wa'^ające 0Ok0ło jedn^ czwartą podatki od do-
gdy pozostałe wydatki^61180^0 przyrost ^datków na obronę
przyrostu Gl ę nie (tm)"eniają, konieczny jest przyrost T *
Przyczyną, dla kto • mnożnik podatkowy iest "J.Wpływ T Jest innY niż wpływ G je
Pieniężne zmiany "odT-Y °d mnożnika wydatków. O ile ' * ko bezrobociu czy inrlaciT u°W Są PraWie tak Samo pot?żn3 nik podatkowy jest niżs^i' A piem?zne ^any wydatków rz mnożnik podatkowy = ^°dJnnożnika wydatków tyle razy,
jeżyna, dla któ^ X mn°Żnik w^datków- " """* "*
wydatków, jest prosta ^f^(tm)0(tm)^ podatkowy Jest niższy od mn .
^".trSSf^^-ssS sasrśS^SS.-^18
cia polityka fiskalnaabyłf 71?^' W t°Statnich dwudziestu pięciu latach stulę-recesji lub inflacji. Obniil ^ f OWnyCh narzędzi państwa w ^^aniu i Johnsona w 1964 r r, u .P°datkow wprowadzona przez Kennedy'ego produkcji, a następnie" r"ov T* gospodark? do JeJ Potencjalnego poziomu podwyżka podatków ktć"r? ? f tP°Zlomu- PóźnieJ' w 1968 r., nastąpiła tków na wojnę wietnarn .i S° Y ło skomPens°wanie zwiększonych wyda-obniżył podatki w 1975 ; . ' Prezydent Ford' walczac z S^oką recesją, poprawy i wprowadził dal *""' prezydent Carter był niezadowolony z tempa Jednakże w roku 1979 ffe stymu]ujące środki fiskalne w latach 1977-1978. i administracja Cartera (tm) f Wnym Przedmiotem niepokoju stała się inflacja przeciwstawiła się dalszym obniżkom podatków.
G rośnie o jedną jednostkę łąc
wydatkowania: ' Zn
2 Różne rodzaje mnożników ~ --- H -------- -------------- ---
wydatków". Niechaj krańcowa kł °a zobaczyć> stosując podany na s. 252 mechanizm "rund
śnie o jedną jednostk ł nność do konsumpcji MPC wyniesie r. W takim razie, jeżeli
Jeżeli podatki zostały obni>"" -^ l~r , -v
szonego rozporządzalnego dochr,H ° J S° d°lara' konsumenci oszczędzają (l -r) Wf"-
lczne wda ' Wyda& r doL w pierwszej rundzie. W kolejnych rundacu
oc
lączne wydatki wynoszą zatem:
przyrost wydatków stanowi sumę kolejnych, wtórnych rund
r ... = - -.
A zatem mnożnik podatkó" - l~r
r równa się krańcowej skłonność ^ r°Wna Slę iloczynowi mnożnika wydatków przez r, t'1 a° konsumpcji MPC.
* °
j^ji. Te bodźce fiskalne przyczyniły się do wyga-f t daniem wielu ekonor^nistów owe obniżki podat-^iareceSJ1isacie:m, które napędziło bardzo szybką poprawę ków rzeCZyW'w ]1984. W związku j "sdnak z patową sytuacją ."Mczą wanja wydatków iaa cele zbrojeniowe i cywil-rTrkaSana szere§ lat PozostŁJ-ła z ogromnym deficytem
PARADOKS OS
Od młodości-s, że oszczędność jest cenną cnotą. Almanach , Ryszard Franklina powiada nam, że "grosik zaoszczę-to grosik z/ nowszych czasach obniżki podatków dokony-ne przez prężna przedstawiano j ako narzędzie pobudzania
oszczędności. .,..,,., ..
Powróćmy dwiata Keynesowskiego, bez jakiejkolwiek poli
tyki fiskalnej - tf ma T. Powiedzmy, że rząd konstruuje jakiś
program oszczę"vyższający oszczędności przy każdym poziomie
dochodu. Wówczkazuje rys. 9.6, krzyxva SS przesuwa się w górę
(czyli, jak na ngsie wydatków z rys. 9.4, funkcja konsumpcji
przesuwa si? w d>
Czy nowa kiie przetnie nie zmier-iionej krzywej II w nowym punkcie równowjnie stanie się to przy nowym, niższym poziomie PNB?
Odpowiedź unia brzmi: tak i jeszcze raz tak. Na rysunku 9.6 widać, że przesur oszczędności w górę rodzi, w naszym Keyneso-wskim modelu zestycjami, tendencję do obniżania odpowiadają-*go równowadzNB.
Zdrowy rozaam, dlaczego. Jeżeli ludzie konsumują mniejszą ^?ść swoich doc przedsiębiorstwa nie chcą kupować więcej dóbr "iwestycyjnych, i rychło trzeba będzie zmniejszyć produkcję. Jak
e? Zmniejszióty, dopóki nie zostanie zniszczona dostatecznie
i część prodirego, tak że ludzie p>oczują się dość biedni, aby prób więcej aniżeli przedsiębiorstwa inwestują.
Być może taaje się oczywista. Ale rysunek 9.6 mówi nam coś rdziq zaskakiazuje on mianowicie, że przesunięcie funkcji
3 W punkcie 9 dyskusji uwzględniono podatki, jak i wydatki, aby przeanali-
/ać ..mnożnik zróudżetu".
I j
A zatem, aby skompensować przyrost wydatków na obronę w sytuaci' gdy pozostałe wydatki się nie zmieniają, konieczny jest przyrost T większy Od przyrostu G!
Przyczyną, dla której wpływ T jest inny niż wpływ G, jest fakt, ż mnożnik podatkowy jest niższy od mnożnika wydatków. O ile mniejszy? '
Pieniężne zmiany podatków są prawie tak samo potężną bronią przeciw, ko bezrobociu czy inflacji, jak pieniężne zmiany wydatków rządowych. Mno' nik podatkowy jest niższy od mnożnika wydatków tyle razy, ile wynosi MPc-mnożnik podatkowy = MPC x mnożnik wydatków.
Przyczyna, dla której mnożnik podatkowy jest niższy od mnożnika wydatków, jest prosta. Kiedy rząd wydaje jeden dolar na G, ten jeden dolar zostaje wydany bezpośrednio na PNB. Jeżeli jednak rząd obniża podatki o jednego dolara, tylko część tego dolara zostaje wydana na C, pewien ułamek natomiast tej jednodolarowej obniżki podatków zostaje zaoszczędzony. Ta odmienność reakcji na jednodolarową zmianę G i T wystarcza, by obniżyć mnożnik podatkowy tak, by jego poziom był niższy od poziomu mnożnika wydatków2.