domach ze względu na ich bardzo już posunięty stan senilny...
Serwis znalezionych hasełOdnośniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
- — SplamiĹ‚ go? SplamiĹ‚?— Bardzo dba o osobistÄ… czystość...
- Było to nadal za mało jak na ich potrzeby, „wszystko było wspaniale zorganizowane, bardzo zabawne zupełnie inaczej niż obecnie jest zorganizowane nasze centrum...
- Przez chwilę wahała się - to, co chciała zrobić, nie było zakazane przez zwyczaj, ale mógł dokonać tego tylko ktoś bardzo poruszony, w sytuacji, która go...
- Wszystko zaczyna się bardzo prosto, bo system liczbowy Majów jest całkiem prosty: jedynkę oznaczali kropką, dwójkę dwiema kropkami- i tak dalej...
- przed laty wieloma przywiózł mu w prezencie pewien bardzo wielki kupiec wprost z Gdań- ska, tliły się kawałki tego czarnego tytoniu, który nosi na paczce...
- Chociaż trenowałem i trenowałem godzinami, nie przypuszczałem, że dwanaście zaledwie minut walki może trwać tak bardzo długo...
- Kto wie, jak działa na proste katolickie umysły eksponowana w mediach świetność beatyfikacji i kanonizacji, jak bardzo wyraża się w kanonizacjach określona...
- W ciągu trzech pierwszych miesięcy od czasu przeniesienia się do nowej siedziby byłem wciąż bardzo zajęty i prawie nie widywałem mego przyjaciela Holmesa...
- Król Azis milczał bardzo długo, tylko drgania nagłe biegły przez jego twarz na znak, że bije serce królewskie i że się lęka...
- ciekawe i co mnie osobiĹ›cie bardzo zaskoczyĹ‚o — zdaĹ‚em sobie spra- wÄ™, ĹĽe czasami pracujÄ…c mniej i krĂłcej, moĹĽna byĹ‚o zrobić wiÄ™cej, niĹĽ...
Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
Prawdopodobnie oba powody są
prawdziwe, jednakże należałoby zapytać, który kontekst jest lepszy: rodzinny czy instytucjonalny? Znam
osoby starsze ogromnie samotne w środowisku rodzinnym, które zatrzymywane są w domach tylko
dlatego, aby nie dopuścić do powstania poczucia winy. Siedemdziesięciodwuletnia pani B. nie zdawała
sobie sprawy, że jej dzieci żyją z zasiłku dla bezrobotnych oraz że zięć jest chory. Myślała wyłącznie o
tym, żeby znaleźć się w domu starców, gdzie już przebywała jej dziewięćdziesięciosześcioletnia matka.
Nie wiedziała, że jej wnuki zdają maturę, pamiętała jednak, że matka na nią czeka.
W charakterze psychoterapii dla osób starszych proponuje się "ponowne zbadanie życia". Chodzi o
proces umysłowy, który - niezależnie od kultury - przejawia się w sposób naturalny stopniowym powrotem
do świadomości doświadczeń z przeszłości, szczególnie wydobyciem na powierzchnię nie rozwiązanych
konfliktów37. Wiek
35 D. A. Kalunian i in., Yiolence by Geriatrie Patients who Needs Psychiatrie Hospitali-tation, Journal
ofCIinical Psychiatry", LI, nr 8 (1990), s. 340-348.
36 C. Holland, P. Rabbit, Les gens Sges vivent-ils rźllement dam lepassff, "Alzheimer
actualitćs",nr53(1991).
37 R. N. Butler, The Life Reuiew: an Interpretation of Reminiscence in the Aged, "Psychiatry", XXVI (1963),
s. 65-76.
240
nie jest przeszkodą dla psychoterapii, ponieważ opowiadania ożywiają to, co zostało głęboko ukryte. U
osób starszych zawsze mamy do czynienia z dniem dzisiejszym.
Dyktatura normalnego człowieka dorosłego, który uważa, że powinien stanowić dla innych punkt
odniesienia, jest przyczyną wielu ludzkich dramatów. Nasza kultura każe milczeć zarówno o-sobom
starszym, jak i dzieciom, kobietom i cudzoziemcom oraz tym wszystkim, którzy nie przystają do
"normalnej" interpretacji. "Normalny" nie oznacza koniecznie "zdrowy". Normajest definicją statystyczną,
co oznacza, że można być nienormalnym i zdrowym. Kiedy jednak zmusza się do milczenia kogoś, kto
odbiega od normy, stwarza to problemy w stosunkach między ludźmi.
Fenomen palimpsestu najmniej dotyka te osoby starsze, które mają bogate życie intelektualne.
Organizowanie dla nich stosownych warunków życia polega na pobudzaniu do pracy ich mózgu, a także
życia psychicznego i uczuciowego. W odpowiednich warunkach do ich świata umysłowego powracają
liczne wiadomości, o które się otarli w czasie długich lat edukacji. Dlatego mali geniusze stają się często
wspaniałymi starcami, pod warunkiem, że przez całe życie podtrzymywali zdolności intelektualne z wieku
dziecięcego. Im bardziej człowiek był stymulowany w dzieciństwie, tym lepiej się starzeje... tak długo,
dopóki otoczenie dostarcza mu bodźców.
Jeżeli porównuje się osoby w tym samym wieku, to ci, których cechuje żywy intelekt, będą żyli lepiej i
dłużej niż osoby starsze pozwalające sobie na lenistwo umysłowe. Z jednym wszakże zastrzeżeniem: w
dobrym zdrowiu utrzymuje bodziec, a nie wyniki intelektualne. Co oznacza, że idiota, którego wszystko
ciekawi, zestarzeje się lepiej niż zgorzkniały inteligent. Podobnie jak dzieci, które łatwiej się uczą mówić i
czytać w spokojnej atmosferze, zdolności intelektualne najlepiej zachowują osoby starsze, których życie
uczuciowe było pozbawione stresu.
Stres może wywołać reakcje mózgowe. Trudna do wyciszenia emocja, nawet wówczas, gdy jest
spowodowana przez coś w rodzaju idee frxe, wydumaną zniewagę lub wydarzenie symboliczne (na
16. Anatomia uczuć
241
przykład wciąganie flagi na maszt), zawsze wywołuje zwiększenie poziomu katecholaminy oraz kortizolu
we krwi: stres ten przejawia się w postaci czerwienienia się, leź oraz przyspieszonego bicia serca. Otóż
hormony stresu wywołują puchnięcie komórek węcho-mózgowia38. Wapno wchłonięte przez kanały
komórkowe, rozpuszczone w wyniku spuchnięcia, powoduje rozpad komórek. Obszar mózgu kierujący
przetwarzaniem pamięci oraz uczuciami ulega więc sklerozie z powodu informacji abstrakcyjnych, a nawet
metafizycznych!
Stulatki to często osoby, których życie cechowało "niskie napięcie emocjonalne"3^. Życie ich przechodziło
bez stresu dzięki odpornej na wstrząsy osobowości, a nie dlatego, że korzystały ze szczególnej ochrony
przed trudami życia. W podeszłym wieku często są jeszcze bardzo sprawni, interesują się nowinkami
kulinarnymi, modą, kulturą i techniką. Ci. którzy ich obserwują, mówią często o ich "łatwości doznawania
szczęścia": są równie weseli, uspołecznieni i optymistyczni, jak przez całe życie. W sprawozdaniach
lekarzy-kli-nicystów pojawia się często słowo "syntoniczny", jak gdyby samo bycie na tej samej długości
fal pod względem uczuć, działalności i mowy pozwalało na harmonijne włączenie się do otoczenia już od
czasów dzieciństwa40. Tacy ludzie nawet w zaawansowanym wieku potrafią snuć zaskakujące projekty.
Gdy czasami zawodzą nogi, zawsze jeszcze sprawna jest głowa. Łatwość, z jaką się wypowiadają, jest
jeszcze jednym wskaźnikiem, że żywa jest ich nadzieja na długą i harmonijną starość. Aleksandra David-
Neel. odkrywczym Tybetu, wystąpiła o paszport w przeddzień swych setnych urodzin, mając zaś stojeden
lat zaczęła pisać książkę. Chęć odkrywania świata, jaka sterowała całą jej egzystencją, wciąż jeszcze
pulsowała w jej myślach, podczas gdy zgarbione plecy zmuszały jąjuż do spania na sie-
W Węchomózgowie jest częścią mózgu rządzącą emocjami i znajdującą się pod półkulami.
39 V. Lehr, Rewie du Conseil pontifical pour la pastorale des seruices de sante, nr 10 (1989).
^ A. Karasawa, K. Kawashina, H. Kasahara, "AlzheimerActualites", nr 50 (1990).
dząco41. Czyżby wszyscy ci, którzy umierają przed sto dwudziestym rokiem życia, robili to również ze
smutku? Smutek więc jest jedną z przyczyn przedwczesnej śmierci.
Nasza egzystencja nie ma epilogu. Starość nie jest streszczeniem dramatu w trzech aktach naszej
biografii. Nigdy nie słyszałem, żeby starszy człowiek mówił: Panie i Panowie, spektakl mego życia jest
skończony; byłem najpierw dzieckiem, później młodzieńcem, a następnie człowiekiem dorosłym, teraz
więc powiem wam, co myślę o minionych wydarzeniach. Zdarza się, że starcy umieszczają takie wyznanie
w testamencie, który będzie czytany po ich śmierci. Wszakże póki życie trwa, nie jest ono "byłe", uważają,
że żyją w teraźniejszości, a poczucie trwania każe im myśleć raczej o wieczności!
Nasza egzystencja nie ma również prologu, dziecko nie mówi przecież: Panie i Panowie, będziecie mi
towarzyszyć w filmie mojego życia. Odkąd jest tutaj, na Ziemi, zderza się z rzeczywistością. Ono również
żyje czasem teraźniejszym, jednakże czyni to z bogactwem tego, co przeżyło, i swoją przeszłością, która
wypełnia większą część jego świata psychicznego, jako że zaczyna się przed urodzeniem, a następnie