9
Serwis znalezionych hasełOdnośniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
- koontz dean r-moonlight bay t 2, korzystaj z nocy — Czy to byÅ‚y oÅ›wiadczyny? — Tak! — odkrzyknÄ…Å‚em...
- - Panna Russell?! - zawołałem...
- transmitować
- modny stał się model karmiącej piersią matki, która poświęca wszystko, by wychować swoje dzieci na jak najlepszych obywateli...
- Ze swojej strony wcale nie musiała niczego udawać...
- Wstała, strząsnęła okruchy z kolan i szybkim krokiem opuściła FitzJames Gardens, kierując się na Gower Street...
- Sto procent wirtualnej rzeczywistoÅ›ciOksymoron czy pleonazmMichael Hammer (nie detektyw, ale wielki lekarz korporacji alÂÂbo inaczej specjalista od tzw...
- skrzyżowaniu ponurych permabetonowych korytarzy o ścianach wyłożonych plastalo- - Nastawiony na nadawanie komunikator jest? - zapytał...
- You can create delegates for each operation and add them to an ordered collection, such as an array, in the order you'd like them to execute...
- Przesuwając się z kamienia na kamień, miała nieodparte wrażenie, że podąża po śladach Ilfaylena...
Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
Cz³owiek ponosi odpowiedzialnoœæ nie tylko za akty zamierzone i spe³nione doraŸnie, ale równie¿ za z³e akty przysz³e, nawet niedobrowolne, i ich skutki, o ile te akty przysz³e s¹ uwarunkowane przyczynowo przez akty doraŸne i o ile zdawa³ sobie z tego sprawê w odpowiednim momencie (np. w aktach na³ogu œwiadomie zaci¹ganego). Jest to zrozumia³e z uwagi na to, ¿e brak przeciwdzia³ania w stosunku do z³a przewidywanego uto¿samia siê z jego utajonym zamierzeniem, co stwarza wystarczaj¹cy tytu³, aby staæ siê za to z³o odpowiedzialnym. Usprawiedliwiæ skutki przysz³e mo¿e tylko moralne dobro dzia³ania aktualnego. Ponadto jest cz³owiek odpowiedzialny za z³o poœrednio dopuszczone przez œwiadome zaniedbanie dzia³añ mog¹cych temu z³u zapobiec, np. zgorszenie dane z³ym przyk³adem.
ZAGADNIENIE ZASADY PODWÓJNEGO SKUTKU
Przedstawione przed chwil¹ rozwi¹zanie zagadnienia odpowiedzialnoœci cz³owieka (jak to ju¿ w trakcie naszych rozwa¿añ by³o wspomniane) odbiega w niektórych punktach od rozwi¹zañ przyjêtych powszechnie przez autorów tomistycznych. Dotyczy to szczególnie t³umaczenia wyj¹tkowej dopuszczalnoœci bezpoœredniego zamierzenia aktu resri"ktywne-go, o którym mówi zasada czwarta, oraz pojêcia aktów poœred-i' v,- Morzonych Wszystkie te przypadki sprowadzaj¹ tomiœcido jednej tylko zasady zwanej przez nich zasad¹ podwójnego skutku (principium de duplici effectu). Nale¿y wyjaœniæ, na czym ta zasada polega i dlaczego trudno w niej samej tylko widzieæ wystarczaj¹ce rozwi¹zanie wspomnianych problemów.
Zasada podwójnego skutku brzmi nastêpuj¹co: wolno spe³niæ czynnoœæ, z której wynika podwójny skutek: dobry i z³y, o ile spe³niaj¹ siê nastêpuj¹ce warunki:
a) sama czynnoœæ jest dobra lub obojêtna, a przynajmniej zakazana w tym celu, aby przeszkodziæ spe³nieniu z³ego skutku,
b) skutek dobry nie wynika za poœrednictwem skutku z³ego, ale równoczeœnie z nim lub wczeœniej od niego,
c) skutek z³y, choæ przewidywany, nie jest jednak przez sprawcê zamierzony, ale tylko tolerowany, dopuszczony,
li
Pojêcie odpowiedzialnoœci moralnej i zasady...
433
d) zachodzi przyczyna odpowiednio wa¿na, czyli proporcjonalnie wielka w porównaniu ze skutkiem z³ym.
Zasada ta w swym ogólnym sformu³owaniu nasuwa jednak szereg w¹tpliwoœci. Z przytoczonych uprzednio przyk³adów (por. s. 425-426), wynika, ¿e zasadê tê stosuje siê do sytuacji o zbyt zró¿nicowanej obiektywnej strukturze, a¿eby we wszystkich tych przypadkach mo¿na by³o mówiæ w sensie jednoznacznym o zachodzeniu podwójnego skutku. Dzieje siê tak szczególnie w wypadkach, kiedy chodzi w gruncie rzeczy o dzia³anie równoczesne lub nastêpcze innej przyczyny, jak o tym by³a ju¿ mowa.
Ponadto nawet w przypadkach, w których rzeczywiœcie zachodzi podwójny skutek sprawiony przez tego samego sprawcê w tym samym przedmiocie jego dzia³ania (por. przyk³ady z grup 4 i 5 na s. 430), podstaw¹ braku odpowiedzialnoœci za sprawione z³o nie jest równoczesnoœæ skutku z³ego ze skutkiem dobrym (w tym bowiem za³o¿eniu by³by cz³owiek równoczeœnie odpowiedzialny za sprawione dobro i z³o). Istotn¹ rolê odgrywa tu fakt, ¿e tylko skutek dobry jest naturalnym i w³aœciwym celem danej czynnoœci, natomiast skutek z³y wynik³ tylko z zewnêtrznego uwarunkowania spowodowanego dzia³aniem czynnika zewnêtrznego. Tylko na gruncie takiego stanu rzeczy mo¿liwa jest postawa woli, która tego skutku z³ego nie zamierza bezpoœrednio, ale go tylko dopuszcza i toleruje dla odpowiednio wa¿nych racji.