236 ;...
Serwis znalezionych hasełOdnośniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
- Poczucie dowartościowania siebie (ZP) Przemiana z "brzydkiego kaczątka" w boskiego "łabędzia" może nastąpić tylko wtedy, gdy zaczniesz...
- By jaśniej swe zwycięstwo ukazać nieprawe...
- - Zostaw go w spokoju...
- Niemcy miały kluczowe znaczenie: stanowiły deklarowany cel Armii Czerwonej i dostarczały bolszewikom mocnych podstaw do optymizmu...
- Uciążliwych ości nie posiadają: duży sandacz, duży łosoś, duży dorsz, węgorz, flądra, turbot i rekin...
- — Opowiedz nam, co siÄ™ zdarzyÅ‚o zeszÅ‚ej nocy, Robintonie — poprosiÅ‚ Mistrz Harfiarzy...
- Wraz z wnioskiem należy złożyć dokumenty określone w art...
- Gdybym był księciem lub amerykańskim milionerem, tylko tutaj wystawiłbym swójwymarzony pałacyk...
- Nic nie wskazywało na niebezpieczeństwo, więc Strażnik Księżyca zaczął zsuwać się po prawie pionowym stoku przed jaskinią, wstrzymywany jedynie przez...
- się na czoło ogonka...
Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
237
- W pewnych jednak granicach rozró¿nienie synchronicznego i diachronicznego wymiaru w jêzyku jest metodologicznie nie tylko usprawiedliwione, ale wrêcz konieczne. W przesz³oœci a¿ nazbyt czêsto gramatycy i s³ownikarze traktowali teksty z dalekich od siebie okresów jako próbki jednego jêzyka. Szczególnym przejawem nieumiejêtnoœci respektowania ró¿nicy miêdzy diachroni¹ a synchroni¹ w semantyce (oraz miêdzy opisowym a normatywnym stanowiskiem wobec jêzyka) jest coœ, co mo¿na by nazwaæ z³udzeniem etymologicznym * : pospolite przekonanie; ¿e znaczenie wyrazów mo¿na ustaliæ przez badanie ich pochodzenia. Etymologia leksemu jest w zasadzie synchronicznie nieistotna. Tak np. ani to, ¿e angielski wyraz curious `ciekawy' mo¿na wywieœæ z ³aciñskiego curiosus, ; który znaczy `troskliwy' i `wybredny', ani to, ¿e i sam wyraz angielski mia³ , ; w dawnych czasach tak¿e i to ostatnie znaczenie, nie dowodzi, jakoby taki
y by³ jego prawdziwy czy poprawny sens w dzisiejszym jêzyku angielskim. ! Podobnie puryœci sprzeciwiaj¹ siê rozpowszechnionemu u¿ywaniu dzisiejszego wyrazu angielskiego disinterested w znaczeniu `obojêtny' zamiast `bezinteresowny', a jêzykoznawca mo¿e, jako cz³owiek prywatny, podzielaæ i ich niechêæ do takiego u¿ycia. Jeœli jednak zbiorowoœæ, której jêzyk lingwista opisuje, nadaje temu wyrazowi takie w³aœnie znaczenie, to i lingwista , musi mu je przyznaæ w swoim modelu systemu jêzykowego. Semantyk¹ diachroniczn¹ (czyli historyczn¹ *) bêdziemy siê zajmowaæ
w tej ksi¹¿ce tylko przygodnie. W jednym z dalszych rozdzia³ów przekonamy siê jednak, ¿e diachroniczny wymiar jêzyka, podobnie jak inne wymiary jego zró¿nicowania (spo³eczny, geograficzny i osobniczy), jest bardzo
, wa¿ny stylistycznie *. Poniewa¿ zaœ ze stylem * wi¹¿e siê znaczenie socjalne i ekspresywne (choæ nie opisowe), wiêc w tych granicach diachroniczne zró¿nicowanie jêzyka musi interesowaæ tak¿e semantyka-synchronistê: Kiedy jednak nadejdzie czas na omówienie tej sprawy, bêdziemy musieli siê wystrzegaæ, by nie myliæ badañ nad synchroniczn¹ wa¿noœci¹ minionych zmian w jêzyku z diachronicznym porównywaniem odrêbnych systemów jêzykowych (por. l4.Sj. °'
8.3. Relatywizm i funkcjonalizm
Cztery dychotomie de Saussure'a,, które omówiliœmy krótko w poprzednim punkcie, zaakceptowa³o w ci¹gu ostatnich piêædziesiêciu lat wiele szkó³ jêzykoznawczych, rozbudowuj¹c je i uszczegó³owiaj¹c w ró¿ny sposób.
238
Nie mamy potrzeby Wchodziæ w poszczególne zbie¿noœci i rozbie¿noœci miêdzy tymi szko³ami. Musimy jednak przedstawiæ jeszcze jeden pogl¹d który nie wystêpuje w
Prawdzie u de Saussure'a, ale by³ charakterystyczny . co najmniej dla dwu wielkich szkó³ strukturalizmu posaussurowskiego: praskiej i kopenhaskiej, Jest to pogl¹d g³osz¹cy, ¿e fonemy i znaczenia wyrazów mo¿na roz³o¿yæ na jeszcze mniejsze komponenty * (a mianowicie na cechy dystynktywne *) oraz, ¿e te ostateczne sk³adniki dŸwiêku i myœli s¹ uniwersalne, chocia¿ ich po³¹czenia (czyli fonemy i znaczenia wyrazów) oraz relacje paradygmatyczne i syntagmatyczne miêdzy nimi s¹ specyficzne dla poszczególnych jêzyków. W myœl tego pogl¹du ani substancja dŸwiêku, ani substancja myœli nie. jest niezró¿nicowanym kontinuum, w którego obrêbie, jêzyki dokonuj¹ ca³kowicie dowolnych rozró¿nieñ. Przeciwnie: w ka¿dym wypadku mamy do czynienia ¿e zbiorem potencjalnych ró¿nic, którego jakiœ podzbiór jest aktualizowany przez ka¿dy jêzyk.
W powy¿szej postaci teza ta nie ró¿ni siê swoimi konsekwencjami od Saussurowskiej tezy o ci¹g³oœci substancji. Jeœli nawet istnieje uniwersalny zasób potencjalnych rozró¿nieñ dŸwiêkowych i znaczeniowych, to pomimo tego ka¿dy jêzyk mo¿e w jego obrêbie dokonaæ niepowtarzalnego wyboru, tak i¿ ¿adne rozró¿nienie nie jest aktualizowane we wszystkich jêzykach. Kiedy jednak po³¹czyæ tê tezê z twierdzeniem, ¿e pewne ró¿nice dŸwiêkowe i znaczeniowe s¹ aktualizowane chêtniej, ni¿ inne, to teza stanie siê bardzie'
J interesuj¹ca, bo bêdzie przeciwieñstwem Saussurowskiego ujêcia substancji. Twierdzenie to bowiem pozostaje niew¹tpliwie w sprzecznoœci z jednym historycznie najbardziej charakterystycznych i zap³adniaj¹cych aspektów strukturalizmu w lingwistyce: z .podkreœlaniem, ¿e aktualizacja okreœlonych ró¿nic fonologicznych, gramatycznych i semantycznych jest zupe³nie dowolna. To ostatnie stanowisko mo¿na nazwaæ relatywizmem jêzykowym *: Poniewa¿ w niedawnych czasach jego najbardziej znanym g³osicielem by³ Whorf (1956), wiêc pospolicie nazywa siê go whorfizmem albo hipotez¹ Whorfa (por. Gipper 1972).