życzenia odeń motywów...
Serwis znalezionych hasełOdnośniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
- wywołuje wesołość...
- Caroline patrzy na mnie szeroko otwartymi oczami...
- Po awarii komputera uszkodzony podzespół można wymienić...
- Przycisnąłem guzik na górnej części uchwytu elektrody...
- philosophy-russell, bertrand, why i am a rationalist women may be allowed to think, the young, at any rate, ought to believe a whole lot of absurdities, and that it...
- Nastaje "zupelne skazenie jahwizmu, ktĂłry zlewa sie z religia Baala w horendalny w skutkach synkretyzm, w jaskrawych obrazach opowiedziany przez Ozeasza"...
- Czuł, że jest zmęczone i osłabione...
- "I kdybyste mi dal nos uĹ™Ăznout, je to tak, jak Ĺ™Ăkám, milostivĂ˝ hrabÄ›...
- - Robi siÄ™ jasno...
- – Ani ja...
Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
Od chwili ukazania się drukiem a.
'stały się bardzo popularne, chętnie je tłumaczono i parafrazo-
wano na wiele jeż. europejskich. We Francji przyswajano je
od XVI w. (m.in. P. Ronsard), podobnie w Anglii. W Niemczech
a. stały się bardzo popularne w XVIII w. W Polsce tłumaczyli
i parafrazowali a. m.tn.: J. Birikenmajer, J. Ejsmond, J. Ga-
wiński, J. Danielewicz, F. D. Kniaźnin, J. Kochanowski, A. Na-
ruszewicz, J. Pietrzycki, W. Steffen, J. Szujski. A.Sz.-S.
ANAKSAGORAS, tac. Anaxagoras, z Klazomenaj, ok. 500 -
ok. 428 p.n.e., filozof gr. Działał w Atenach od ok. 461, był
przyjacielem Peryklesa i -^-Eurypidesa. Oskarżony o bezbożność
opuścił Ateny. Zmarł w Lampsakos. Dzieło O naturze (Peri
physeos; f r.) powstałe po 467 znał jeszcze w VI w. n.e.
Simplikios. A. uchodził za pierwszego człowieka, który pro-
wadził "naukowy sposób życia" (bios theoretikgs). Sokratycy
(szczególnie -"-Ajschines) zwalczali A. uważając go za sofistę.
Podobnie jak -a-Empedokles, usiłował A. pogodzić naukę ->-He-
raklita z poglądami ->
i ginięcie ciał jest jedynie łączeniem się i rozdzielaniem wiecz-
nych i niezliczonych zarodków wszystkich rzeczy zróżnicowa-
nych jakościowo kształtem, barwą i smakiem. Znajdują się one
w każdej rzeczy; można je dzielić w nieskończoność (wpływ
Zenona z Elei). Przeciwko tej tezie wystąpił ->-Demokryt, przy-
pisując atomom tylko właściwości kwantytatywne (kształt,
wielkość, oporność). Oryginalną koncepcją A. był pogląd, że
istniejący poza materią aktywny umysł (nus) wprawił w ruch
wirowy bezkresną i bierną mieszaninę zarodków, zapoczątko-
wując rozwój świata. Przez szukanie najwyższej przyczyny zja-
wisk natury poza przyrodą, w sile duchowej (chyba niecielesnej
lub pojmowanej jako rodzaj subtelnej i jednorodnej materii),
wywarł wpływ na -s-Platona i -^-Arystotelesa. Bezkresny, sa-
mowładny, istniejący sam przez się i wszechwiedzący umysł
uznawał A. bez wątpienia za byt boski. Zdaniem A. płaska
ziemia spoczywała na powietrzu, a ciała niebieskie były 'olbrzy-
mimi kamieniami, rozgrzanymi wskutek ciągłego ruchu. Frag-
menty i świadectwa na jeż. polski tłumaczyli: W. Heinrich
i B. Kupis. M.W.
ANAKSIMANDROS, toć. AnaximąHder, poi. Anaksymander,
z Miletu, ok. 610 - ok. 540 p.n.e., filozof gr. Uchodził za ucznia
i następcę ->-Talesa. Pierwszy z Greków napisał prozaiczne
dzieło filozoficzne znane później pod tytułem O naturze (Pen
physeos), z którego zachował się tylko jeden, różnie interpre-
towany. fragment. Dzieło to znał jeszcze w II w. p.n.e. -"-Apollo-
doros z Aten, a wcześniej czytali je z pewnością -^Arystoteles
i -"-Teofras't. A. był twórcą pierwszej niemitologicznej kosmo-
gonii. Zasadą (archg) świata jest u A. wieczny, bezgraniczny
i nieokreślony ilościowo i jakościowo bezkres (apeiron) - na-
wiązanie do Chaosu -"-Hezjoda? Z bezkresu może powstawać
nieskończenie wiele światów, które muszą jednak ulec zagładzie
i pogrążyć się ponownie w bezkresie. Ze znajdującego się
63 Anaksimęncs
w wiecznym ruchu bezkresu wyłoniła się para przeciwieństw,
ciepło i ziimno, dająca początek ziemi otoczonej przez warstwy
wody, powietrza i ognia. Później warstwa wody częściowo wy-
parowała, a rozerwana przez powietrze warstwa ognia spowo-
dowała powstanie ciał niebieskich. A. zerwał z tradycyjnymi
wyobrażeniami religijnymi, choć - jak się zdaje - był prze-
konany o boskości bezkresu. A. pisał także o powstaniu życia
organicznego (zwierzęta lądowe pochodzą od morskich, a czło-
wiek od ryb). A. wykonał pierwszą mapę ziemi i morza (ulep-
szył ją potem ->-Hekatajos z Miletu) oraz model świata. Ziemię
uznał za leżący w środku wszechświata nieruchomy walec, na
którego górnych powierzchniach znajduje się świat zamieszkały
(oikumene). A. miał 'też wynaleźć zegar słoneczny oracz badał
odległości, wielkości i drogi gwiazd. Fragment dzieła i świa-
dectwa tłumaczyli: W. Heinrich, B. Kupis, K. Leśniak. M.W.
ANAKSIMENES, toć. Anaximenes, poi. Anaksymenes, z Lampsa-
kos w Azji Mn., IV w. p.n.e., retor i historyk gr. Uczeń ->Zoilo-
sa, związany z dworem Filipa II i Aleksandra W. A., prawdo-
podobnie autor najstarszego znanego nam podręcznika wymowy,
który pt. Rethorike pros Aleksandron (Retoryka do Aleksandra
- tytuł pochodzi z nieautentycznego listu, dedykującego dzieło
Aleksandrowi) zachował się między pismami -^-Arystotelesa.
Inne pisma A. zaginęły. Wiemy, że napisał również 3 dzieła
historyczne: Hellenika (Dzieje Hellenów), przedstawiające histo-
rię Grecji od czasów mitycznych aż do bitwy pod Mantineją
(362); Hai peri Philippu histonai (Historia Filipa), z którego to
dzieła zachował się list Filipa i odpowiadająca nań mowa -"-De-
mostenesa wśród pism 'tego ostatniego (or. 112 i '11.); Ta pen
Aleksandru (Historia Aleksandra). Pod imieniem swego rywala
->Teopompa wydał też A. pismo pt. Trźfcaranos (Trójgłowy),
w którym Ateny, Spartę i Teby obarczał odpowiedzialnością za
polityczny upadek Grecji. W.S.
ANAKSIMENES, tac. Anaximenes, poi. Anaksymenes, z Miletu,
VI w. p.n.e. (zm. w l. 528-1525), filozof gr. Miał być uczniem
->Anaksymandra. Dzieło prozaiczne A. pisane w dialekcie joń-
skim znano jeszcze w okresie hellenistycznym (zachowały się
2 fragmenty o kwestionowanej autentyczności). Za zasadę (ar-
che) świata uznał A. nieograniczone i znajdujące się w ciągłym
ruchu (cechy nawiązujące do bezkresu Anaksymandra) powie-
trze (aer), którego zgęszczaniem lub rozrzedzaniem tłumaczył
powstanie wszystkich rzeczy. Wskutek stopniowego zgęszczania
powietrza (połączonego z obniżaniem temperatury) powstają
wiatry, chmury, woda, ziemia i kamienie. Rozrzedzanie powo-
duje natomiast powstanie ognia (ciała najgorętszego). Rozwój
świata jest więc procesem ilościowym, a nie jakościowym. A.
obdarzył powietrze inteligencją i uznał za byt boski. Utożsa-
miając duszę z powietrzem, A. pierwszy stworzył paralelę
człowiek - kosmos: jak dusza rządzi człowiekiem, tak powie-
trze ogarnia cały świat (analogia między mikrokosmosem a ma-
krokosmosem). Ziemię wyobrażał sobie jako płaską tarczę pod-
trzymywaną przez powietrze. Ciała niebieskie krążą nad ziemią.
A. podobno pierwszy twierdził, że księżyc świeci odbitym świa-
Andokides 64
tłem słonecznym. Starał się ponadto objaśnić naukowo powsta-
wanie zjawisk atmosferycznych oraz trzęsienie ziemi. Nauki;
A. wznowił w V w. p.n.e. w Atenach lekarz i filozof Diogenes
z Apolion'ii. Fragmenty i świadectwa na jeż. polski tłumaczyli:
W. Heinrich, B. Kupis, K. Leśniak. M.W.