nowy obrzęd chrztu wodą i uczył naród, iż trzeba żałować za swoje grzechy oraz oczyścić się z nich przez chrzest...
Serwis znalezionych hasełOdnośniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
- W jakiej więc mierze obiektywny jest uzyskany przez nas opis świata, w szczególności - opis świata atomów? Fizyka klasyczna opierała się na przekonaniu (może...
- Istotne jest, iż te dokumenty obejmują okres wykraczający poza ramyczasowe działania obecnego Parlamentu, a tym samym poza okres sprawowania władzy przez...
- Chciałabym mękę waszej pracy pić przez rurkę, jak komar krew hipopotama - o ile to możli-we w ogóle - i przemieniać na moje idejki, takie piękne, takie motylki,...
- Ulice Mardecin wybrukowane były granitowymi płytami, wytartymi przez całe pokolenia stóp i kół wozów, wszystkie zaś budynki zbudowano albo z cegły, albo z...
- ver appetebat, cum Hannibal exhibernis movit; c) cum explicati-vum lub coincidens = gdy, skoro,przez to, ¿e (z tym¿e trybem i cza-sem, jaki jest w zdaniu...
- cz¹stki (przed zmierzeniem jej cech), która nie znajduje siê nigdziew przestrzeni i czasie? Jeœli za jeden obiekt uwa¿aæ to, co jestopisywane przez jeden wektor...
- Odwróci³ siê ty³em do œwiat³a reflektora i os³aniaj¹c oczy przed blaskiem bij¹cym mu spod nóg, spróbowa³ zajrzeæ w kryszta³ow¹ g³êbinê jak przez lód, który skuwa jezioro...
- 2asmienia jednostki czy dominacji nad ni¹, lecz w celu ochrony praw zagro¿onych przez inne instytucje spo³eczne: Jednym z najtrudniejszych aspektów spo³ecznego...
- uśmierzyć bizony, gdy klatki przez dłuższy czas pozostaną odkryte?Tymczasem orszak zbliżył się do pierwszej klatki, przy której trzymało...
- Wysunąwszy delikatnie ramię spod głowy Clare, wstał z łóżka, krzywiąc się z bólu, gdyż skaleczenia i rany, które przez noc trochę przyschły, znowu się...
Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
Mówił o
pewnym człowieku, który przybędzie, a on sam nie będzie godny rozwiązania rzemieni u jego sandałów. Niektórzy pytali
Jana, kim jest on sam, na co odpowiadał: “Jestem głosem wołającym na pustyni; przygotujcie drogę Panu, dla Niego
prostujcie ścieżki".
W tym miejscu dowiadujemy się, iż Jan był wtajemniczonym w Hunę. .Droga" i “Pan" są słowami kluczowymi jego
mowy. Wszędzie, gdzie kahuni przynosili swoją wiedzę, symbolizowali sznur widmowy przez (1) drogę, (2) ścieżkę, (3)
ulicę i (4) nić, nitkę pajęczyny, sznur, powróz, rzemień, linę. Wygładzanie i napinanie sznura symbolizowało jego
połączenie z Wyższym Ja. Usuwanie blokad z drogi lub z ulicy miało takie samo znaczenie. “Pan" był Wyższym Ja. Jezus
odróżnił później wyraźnie Wyższe Ja od Jehowy, nazywając je “Ojcem". Pan nie był Bogiem Najwyższym; był on Haku
kahunów, “Panem podzielonej wody", many, którą trzeba dzielić między niższe, średnie i Wyższe Ja, aby to ostatnie mogło
wypełniać fundamentalne dla życia człowieka zadanie.
Jan ciągle nawoływał naród: “Nawróćcie się! Królestwo Boże jest blisko!".
W świętej mowie wtajemniczonych termin “nawrócić się" brzmi mihi. Na zewnętrzne znaczenie: “odczuwać smutek z
powodu grzechu", nakłada się znaczenie wewnętrzne: “uznać obowiązek". Akt nawrócenia obejmuje również naprawienie
popełnionych grzechów, o ile jest to tylko w ludzkiej mocy, ponieważ musi zostać spełniony uznany obowiązek. Czytelnik,
który dotarł do tego miejsca, wie, że kahuni na Hawajach ściśle trzymali się tej zasady. Odmawiali pomocy przy otwarciu
ścieżki i uzdrowieniu tak długo, aż pacjent nie naprawił krzywd wyrządzonych innym przez swoje myśli i czyny. W
przypadkach, w których nie można już było bezpośrednio zadośćuczynić wyrządzonym krzywdom, istniała pokuta
zastępcza. Nie polegała ona jednak na przejęciu zadośćuczynienia przez kogoś innego, lecz tylko i wyłącznie na tym, iż ten,
który zgrzeszył, sam musiał wykonać szereg dobrych uczynków wobec Innych.
Samooskarżenia, które w dzisiejszych czasach wyrażają członkowie pewnych religijnych wspólnot, są tylko częścią aktu
skruchy. Jan Chrzciciel powiedział niedwuznacznie, iż aktowi temu muszą towarzyszyć czyny. Przywoływał on naród:
“Wydajcie więc godny owoc nawrócenia".
Skrucha zawiera również przypomnienie sobie popełnionego grzechu oraz postanowienie pozbycia się starych nawyków
myślowych, które doprowadziły do zranienia bliźnich. W tym celu należy krytycznie przetestować swoją zwyczajową
postawę duchową l, odpowiednio do wymagań Huny, skierować się ku miłości i przyjaźni. Wspomnienie popełnionych
“grzechów" lub sprawiających ból czynów wymaga pomocy innych, ponieważ najlepiej można poznać swoje złe nawyki,
porównując je z przyzwyczajeniami już oczyszczonych ludzi. Dopiero wtedy łatwiej jest przyjąć nową postawę życiową.
Konieczne jest jednak “wyznanie grzechów", omówienie ich z kimś, kto już uporządkował swoje życie i oczyścił własną
ścieżkę.
Mateusz relacjonuje, iż “przyjmowano od niego [od Jana] chrzest w rzece Jordan, wyznając przy tym swe grzechy".
Gdy przetłumaczymy słowo “wyznawać" na język wtajemniczonych, odnajdziemy jego ukryte znaczenie; tłumaczenie
tego słowa brzmi hai akaka i prowadzi do ciekawych odkryć.
Z hai wynika, iż ktoś nie tylko mówi o swoich błędach i złych czynach, lecz także przestaje je popełnicie. Przez
mówienie zostają rozplatane węzły wspomnień.
Hai, w połączeniu z czasownikiem przyczynowym hoo, wskazuje cechy tego, który przyjmuje wyznanie: "złożyć ofiarę
na ołtarzu". Ofiarą jest wysłanie silnego ładunku many do Wyższego Ja wzdłuż widmowego sznura. “Ołtarz" lub