chrześcijaństwa
Serwis znalezionych hasełOdnośniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
- W podobny sposób nawet całe wehikuły mogą też zmieniać wygląd...
- Mattinao powiódł towarzysza przez gaik, w którym pasożytne rośliny zwrotnikowe wiły się koło gałęzi drzew owocowych, ścieżką idącą wzdłuż...
- czerwonych diabłów, którzy ze wszystkich stron spadli nam na karki...
- funkcje wykonujące te same operacje...
- — Chce pan powiedzieć, że rurę założono, kiedy nie było jeszcze krateru ani tego wąwozu? — spytałem...
- dzy koteriami, ciągłe walki o przywileje, ciągłe wydzierki i rwactwo, a to z powodu owej potrzeby rajskiego ptaka wy-pełniającej każdego człowieka...
- Poczuła się zakłopotana, dlatego przyśpieszyła...
- Axis I conditions: an update...
- KOBIETY KRÓRE KOCHAJĄ ZA BARDZO 10-11miłość przeradza się w miłość przesadną, gdy partner okazuje się nieodpowiedni, obojętny lub nieprzystępny, a my...
- spotkania, iż trzeba przystanąć i zamienić kilka słów...
Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
Upadek dynasti Han; rozprzestrze-nianie się buddyzmu w Chinach, Azja Południowo-
Wschodnia.
Cykl dziesiąty. Baktun 9. Baktun Majów. 435–830 n.e. / 9.0.0.0.0
Druga fala galaktycznych Majów, Pacal Votan z Palenąue i rozkwit systemu kulturowego Majów.
Mahomet i powstanie islamu. Rzymsko-chrześcijańska Europa Zachodnia i bizan-tyjsko-ortodoksyjna
Europa Wschodnia. Wzrost hinduizmu, Indie. Rozprzestrzenianie się buddyzmu do Tybetu, Korei i
Japoni . Dynastia Tang, Chiny. Wzrost królestw Azji Połu-dniowo-Wschodniej, Indonezja (Bora Bora,
Jawa). Panowanie Tiahuanaco, Andy. Cywi-lizacja polinezyjska, Oceania. Wczesny rozkwit cywilizacji
nigeryjskiej.
Cykl jedenasty. Baktun 10. Baktun Świętych Wojen. 830–1224 n.e. /10.0.0.0.0
Upadek cywilizacji klasycznych Majów i Środkowego Meksyku, Trzcina-1-Quetzalcoatl i wzrost
znaczenia Tolteków. Cywilizacja Chan Chan i Chimu, Andy Wzrost Ife w Nigeri . •Rozkwit i rozszerzeniu
wpływów islamu, konfrontacja z cywilizacją chrześcijańską – wypra-wy krzyżowe. Rozkwit cywilizacji
Tybetu. Dynastia Sung, Chiny, prasa drukarska, proch strzelniczy. Dynastia Khmerów, Azja Południowo-
Wschodnia. Wielkie Zimbabwe, Afry-ka Wschodnia.
Cykl dwunasty. Baktun 11. Baktun Ukrytego Ziarna. 1224–1618 n.e. / 11.0.0.0.0
Ekspansja islamu do Indi , Azji Środkowej i Południowo-Wschodniej, Afryki Zachodniej.
Izolacja Tybetu. Wzrost znaczenia Turków, Mongołów, podbój Chin. Izolacja Japonii.
Rozwój Zimbabwe w Afryce Wschodniej oraz Ife i Beninu w Afryce Zachodniej. Szczyt cywilizacji
chrześcijańskiej w Europie Zachodniej i rozwój ortodoksyjnej Rosji w Europie Wschodniej. Reformacja i
rozłam Kościoła Chrześcijańskiego. Rozszerzenie i triumf cy-wilizacji europejskiej – podbój cywilizacji
Inków i Azteków. Początek kolonizacji europej-skiej, zanik świętego obrazu świata („ukryte ziarno").
Cykl trzynasty. Baktun 12. Baktun Transformacji Materii. 1618–2012 n.e. /12.0.0.0.0
Rozwój i triumf materializmu naukowego, europejski podbój świata, rewolucja przemysło-wa,
demokratyczne rewolucje w Europie i Ameryce. Kolonializm w Afryce, Ameryce Łaciń-skiej, Azji.
Uprzemysłowienie Japonii. Karol Marks i rozwój komunizmu. Rewolucje ko-munistyczne w Rosji i
Chinach. I i II wojna światowa. Bomba atomowa i era nuklearna. Rozwój sił Trzeciego Świata, islam,
Meksyk i Indie. Globalny terroryzm i zapaść cywilizacji technologicznej. Oczyszczanie Ziemi i ostatnia
faza globalnej regeneracji. Epoka informa-cji i krystaliczno-solarnej technologii. Synchronizacja
galaktyczna.
To, co najbardziej rzuca się nam w oczy w podsumowaniu charakteru i głównych działań wewnątrz
trzynastu cykli baktunów, to permanentne przyspieszanie tempa i wzrost aktywności, przybierające for-
mę wielkiej fali, której punkt szczytowy przypadł na cykl 13, baktun 12, Baktun Transformacji Materii. Jego
nazwa, podobnie jak nazwa baktuna 1, Baktuna Siewu Gwiezdnego, daje nam pewne wskazówki. To, co
wydaje się procesem historycznym – Wielki Cykl – w rzeczywistości jest etapem planetarnym, stadium
świadomego wzrostu Ziemi, fazą formowania ziemskiego ciała świetlistego.
W tym kompleksowym, planetarnym wysiłku ludzie pełnią rolę niezwykle czułych instrumentów
atmosferycznych, wykorzystywanych pod galaktycznym nadzorem na rzecz transformacji „material-nego
pola" planety. Ostatecznym celem przekształceń jest przesunięcie ogólnego pola planety na wyższy,
bardziej harmoniczny poziom częstotliwości rezonansów. W ten sposób tworzy się ciało świetliste planety
– świadomie wyartykułowana, eteryczna powłoka Ziemi. To jest to, co mamy na myśli, powołując się na
Wielki Cykl jako Galaktyczny Promień Synchronizacji o średnicy 5125 lat.
Chcąc uchwycić znaczenie historii jako galaktycznie zsynchronizowanej konstrukcji ciała świetliste-go
Ziemi, powinniśmy zrozumieć, jaką rolę odgrywa nasza planeta wewnątrz większego organizmu, któ-rego
jest częścią, czyli Układu Słonecznego. Jak wiemy, Układ Słoneczny składa się centralnej gwiazdy, czyli
Słońca, i rodziny złożonej co najmniej z dziesięciu planet. Jest on samoistnym organizmem, które-go
subtelna powłoka lub pole morfogenetyczne nazywana jest heliokosmosem. Przez około 11,3 lat
heliokosmos pulsuje na zewnątrz, by przez kolejne 11,3 lat pulsować do wewnątrz. Te tzw. cykle wdechu
i wydechu, każdy po około 11,3 lat, określane są mianem heliopauzy. Pełen ruch heliopauzy dokonuje się
na przestrzeni około 23 lat. Szesnaście 260-dniowych cykli równa się około 11,3 latom (16 x 260 dni = ok.
11,3 lat), natomiast 11,3 23-letnie cykle dają w przybliżeniu 260 lat (11,3 x 23 lata = 260 lat).
Rejestrowane okresy solarnego wdechu-wydechu heliopauzy pokrywają się dokładnie z binar-nym*
ruchem plam słonecznych. W tym procesie dwie „plamy" – ujemna i dodatnia – przesuwa-ją się do
wewnątrz z pozycji 30 stopni szerokości północnej i południowej w kierunku równika sło-necznego. W
przybliżeniu co 11,3 lat dwie „plamy" spotykają się na równiku, odwracają swoją po-laryzację i ponownie
rozpoczynają ruch w kierunku 30 stopni na północ i 30 stopni na południe od równika słonecznego.
Całkowity ruch plam słonecznych, związany z heliopauzą, obejmuje okres bli-ski 23 latom. Innymi słowy,
pole morficzne Słońca ma wzorzec oddechu trwający około 23 lata.