945jeżeli wykonanie jej uniemożliwiłoby w całoci lub w częci zadoćuczynienie roszczeniu osoby trzeciej z poprzednio zawartej umowy...
Serwis znalezionych haseĹOdnoĹniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby siÄ tonÄĹo, jak gdyby grzebano ciÄ w ziemi.
- â obciÄ Ĺźenie czÄĹciowe â przĂłd 0,22 MPa â tyĹ 0,22 MPa â obciÄ Ĺźenie caĹkowite â przĂłd 0,25 MPa â...
- Punktem wyjcia w analizie wspomnianego splotu uwarunkowań jest zmiana pozycji kobiety tnš skujtek jej aktywizacji zawodowej poza dolmem i przejęcia częci ciężairów...
- Najgorsze ze wszystkiego jest oczywiĹcie "ja", ktĂłre jest prawie wszechobecne i prawie nieoporne, choÄ poprzez swe gĹÄbokie zakorzenienie nie do koĹca...
- Z mieczem Gawaina natarĹ na Gwydiona, ktĂłry natychmiast upadĹ w poprzek ĹoĹźa, wyjÄ c i strasznie krwawiÄ c z wielkiej rany na plecach; po chwili, gdy do przodu...
- Jak stosowaÄ zawarty ukĹadA naprzĂłd, co siÄ dotyczy tego wszystkiego, co wyĹźej wspomnianÄ umowÄ ma wprowadziÄ w zastosowanie; umowÄ zawierajÄ cÄ , jak...
- czÄĹci doradcĂłw odrzucajÄ cych z zaĹoĹźenia jakiekolwiek argumenty wskazujÄ ce na specyfikÄ krajĂłw posocjalistycznych (jako grupy) oraz wielkie róşnice...
- CaĹa czwĂłrka spÄdziĹa wieczĂłr, pracujÄ c w czÄĹci konferencyjnej apartamentu Donovana i Kate, przy jedzeniu przyniesionym przez obsĹugÄ...
- Z poczÄ tku wcale o nich nie myĹlaĹ, potem, gdy mu coraz czÄĹciej wpadaĹy w oczy lub pod rÄkÄ, zaczÄ Ĺ doĹwiadczaÄ wyrzutĂłw sumienia...
- niezrozumiaĹe szczegĂłĹy zawarte w tre ci rzeczonych przywilejĂłw nabior ja niejszego znaczenia i zatrac wszelk niepewno wyra enia dwuznaczne, skutkiem...
- Za czym Tristan uklÄ kĹ i odarĹ ze skĂłry jelenia, nim go poÄwiartowaĹ; nastÄpnie pociÄ Ĺ zwierzÄ na czÄĹci, zostawiajÄ c, jak siÄ godzi, krÄgosĹup...
Smutek to uczucie, jak gdyby siÄ tonÄĹo, jak gdyby grzebano ciÄ w ziemi.
Przepisy te w niektórych przypadkach się krzyżujš1.
Do rzędu przepisów majšcych na celu ochronę praw wierzycieli należš poza k.c. przepisy o prawie upadłociowym (rozp. prezydenta Rzeczypospolitej z 24 X 1934 r. Dz. U. nr 93, poz. 834) oraz o prawie układowym (Dz. U. nr 93, poz. 836). Różnica między tymi przepisami a przepisami k.c. polega na tym, że zaskarżenie na podstawie tych przepisów prowadzi do uznania czynnoci dłużnika za bezskutecznš wobec wszystkich wierzycieli (bezkuteczmoć bezwzględna), podczas gdy zaskarżenie na podstawie przepisów k.c. powoduje tylko bezskutecznoć względnš, tj. jedynie wobec tego wierzyciela, który czynnoć prawnš zaskarżył.
Do przepisów chronišcych wierzyciela przed krzywdzšcym działaniem dłużnika należš również artykuły 916 i 1024 k.c. Pierwszy chroni wierzyciela alimentacyjnego przed ustanowieniem przez dłużnika dożywocia czynišcego obowišzek alimentacyjny niewykonalny, a drugi ma na celu ochronę wierzycieli przed odrzuceniem przez dłużnika spadku ze szkodš wierzycieli.
Ponadto szczególnš ochronę mienia społecznego przed czynnociami dłużnikaprzestępcy dajš przepisy art. 248254 k.p.k. oraz art. 134 k.k.
Przepisy tytułu X księgi III k.c. dajš ochronę przed pokrzywdzeniem wierzycieli przez dłużnika za pomocš zawarcia czynnoci prawnej, wskutek której dłużnik stał się niewypłacalny lub stał się niewypłacalny w wyższym stopniu niż był przed dokonaniem czynnoci (art. 527 § 2 k.c). Ustawa daje wówczas wierzycielowi prawo żšdania w drodze sporu, by takie czynnoci dłużnika zostały w stosunku do niego uznane za bezskuteczne i by w konsekwencji mógł on poszukiwać zaspokojenia na tym, co skutkiem zaskarżonej czynnoci wyszło z majštku dłużnika lub do niego nie weszło. Powództwo tego rodzaju skierowane jest nie przeciw dłużnikowi, lecz przeciw osobie trzeciej, która skutkiem czynnoci prawnej dłużnika nabyła prawo lub zwolniona została z obowišzku. Stanowi to wyjštkowy przypadek powstania ze stosunku zobowišzaniowego roszczenia przeciw osobie pozostajšcej poza nim. Jest to roszczenie wynikajšce z ustawy, a majšce na celu o-chronę wierzyciela przed nielojalnymi działaniami dłużnika dokonywanymi w porozumieniu z osobami trzecimi.
1 Por. A. Ohanowłcz, Zbieg norm w kodeksie cywilnym, NP 1966, nr 12, s. 1506.
80 System prawa t. III, cz. I
946
§ 80. TREĆ STOSUNKU PRAWNEGO
a) Uprawniony do zaskarżenia jest wierzyciel. Obojętnš jest przy tym rzeczš, czy wierzytelnoć powstała przed, czy dopiero po zdziałaniu przez dłużnika czynnoci ze szkodš wierzycieli (art. 530 k.c). Wystarczy, jeżeli istnieje w chwili wytoczenia powództwa. Wierzytelnoć nie musi być ani wymagalna, ani wykonalna. Dlatego też do wystšpienia z roszczeniem nie potrzeba uzyskania prawomocnego wyroku zasšdzajšcego wierzytelnoć2 ani też natychmiastowej wykonalnoci zaskarżajšcego8.
Powództwo skierowane jest przeciw osobie trzeciej, która wskutek czynnoci prawnej nabyła prawo lub zwolniona została z obowišzku.
b) Przedmiotem dochodzenia bezskutecznoci mogš być tylko czynnoci prawne. Nie można zatem domagać się uznania za bezskuteczne czynów lub zdarzeń prawnych, choćby one były przyczynš niewypłacalnoci dłużnika. Nieważnoć względna jest bowiem represjš za działanie dłużnika krzywdzšce wierzycieli, a więc nie zachodzi tam, gdzie nie ma woli dłużnika. Z tego powodu także niektóre czynnoci procesowe dłużnika, jak uznanie pozwu lub ugoda, a także wiadome zaniechanie przez dłużnika dokonania czynnoci prawnej zapobiegajšcej zmniejszeniu jego majštku lub powodujšcej jego zwiększenie, mogły być podstawš zaskarżenia. Przedmiotem żšdania bezskutecznoci może być wyłšcznie czynnoć prawna zdziałana przez dłużnika albo w jego imieniu przez zastępcę ustawowego lub pełnomocnika. Gdy pokrzywdzenie nastšpiło wskutek umowy na rzecz osoby trzeciej, przedmiotem bezskutecznoci może być tylko umowa zawarta z drugim kontrahentem, a nie nabycie prawa przez osobę trzeciš, ponieważ nabycie to nie jest czynnociš dłużnika. Osoba trzecia będzie jednak w razie zachodzšcych okolicznoci odpowiadać wobec wierzyciela nabytym przedmiotem wg art. 532 k.c.
Zaskarżenie czynnoci prawnej dopuszczalne jest przeciwko następcy pod tytułem ogólnym, a pod pewnymi warunkami przeciw następcy szczegółowemu, jeli uzyskał korzyć pod tytułem dairmem albo jeli uzyskujšc jš pod tytułem odpłatnym był w złej wierze, tj. wiedział o okolicznociach, które uzasadniały prawo wierzyciela do zaskarżenia przeciwko poprzednikowi (art. 531 § 2 k.c).
c) Czynnoć prawna musi być zdziałana z pokrzywdzeniem" wierzycieli. K.c. zarazem wyjania na czym owo pokrzywdzenie ma polegać. Według art. 527 § 2 k.c. dzieje się to wówczas, kiedy wskutek tej czynnoci dłużnik stał się niewypłacalny albo stał się niewypłacalny
2 Orz. SN z 5 IX 1945 r., PiP 1946, z. 910, s. 164166.
3 Orz. SN z 8 I 1949 r., PN 1949, nr 34, s. 319.
947
w wyższym stopniu niż przed wykonaniem czynnoci. Pokrzywdzenie zatem wierzycieli polegać będzie na spowodowaniu niewypłacalnoci dłużnika lub jej zwiększeniu, a przez to uniemożliwieniu wierzycielowi cišgnięcia wierzytelnoci. Ustawa nie wskazuje formalnie, co ma być dowodem tej niewypłacalnoci, może więc go stanowić każde zdarzenie wskazujšce, że dłużnik nie jest w stanie zadoćuczynić swoim zobowišzaniom z powodu braku substancji majštkowej. Dowodem więc takim może być bezskuteczne przeprowadzenie egzekucji, złożenie wyjawienia majštku, a także faktyczne zaprzestanie wypłat.
Między czynnociš- dłużnika a jego niewypłacalnociš musi zachodzić zwišzek przyczynowy. Przyczynš niewypłacalnoci mogš być rozmaite zdarzenia, lecz wród nich musi być zawarcie krzywdzšcej wierzycieli czynnoci prawnej, nawet gdyby ona dopiero razem z innymi zdarzeniami spowodowała niewypłacalnoć dłużnika. Jednak i w tym przypaku musi być ona koniecznym składnikiem tych przyczyn i bez niej one same niewypłacalnoci nie byłyby spowodowały (zasada równowartoci przyczyn). Do oceny tego zwišzku przyczynowego decydujšca jest chwila, w której wierzyciel wystšpił z żšdaniem bezskutecznoci, a nie chwila zawarcia czynnoci prawnej.
Nie każda czynnoć prawna powodujšca zmniejszenie majštku dłużnika może być uznana za krzywdzšcš wierzycieli. Nie będzie niš, jeżeli dłużnik w zamian za swoje wiadczenie uzyskał ekwiwalent, który nadal znajduje się w jego majštku lub posłużył mu do zaspokojenia wierzycieli. Natomiast pokrzywdzenie nastšpi, jeli ten ekwiwalent został zużyty w inny sposób. Tak samo będzie się miała rzecz, jeżeli dłużnik wiadczył nie będšc do tego zobowišzany, np. wypełnił zobowišzanie niezaskarżalne.