W systemie tonalności duur-moll w zakresie'wertykalnej koordynacji współbrzmień układów polifomcznychwatą zastosowanie prawidła harmonii dur-moll(funkcyjnej)...
Serwis znalezionych hasełOdnośniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
- 2010-03-01 01:00 4306 2570 Oprogramowanie Systemów Pomiarowych\OSP\KursyNatInst\KursyNatInst\2012_LV Core 3\2012_LV Core 3_Exercises\Demonstrations\Design...
- Search ROM [F0h] When a system is initially brought up, the bus master might not know the number of devices on the 1-Wire bus or their 64-bit ROM codes...
- safe_mode_proteced_env_vars = "PATH, LD_LIBRARY_PATH" open_basedir = $a'cuch_znaków Zasięg: PHP_INI_SYSTEM; wartość domyślna: NULL...
- Wszystko zaczyna się bardzo prosto, bo system liczbowy Majów jest całkiem prosty: jedynkę oznaczali kropką, dwójkę dwiema kropkami- i tak dalej...
- Zaistnienie filozofii jako dziedziny kultury narodowej, w której nacja wyra|a swój [wiatopogld, byBo mo|liwe, pojawiB si bowiem system okre[lonych poj i metod
- IstotÄ… przyrodoznawstwa nieorganicznego jest system, istotÄ… zaĹ› organiki jest porĂłwnywanie /kaĹĽdej poszczegĂłlnej formy w typie/...
- wywołaniu jej przez System, nastąpiło pełne odtworzenie obsługiwanego przez nią pulpitu...
- Posługując się asystentami dobrze wytrenowanymi w stosowaniu tego systemu kodowania interakcji, Bales i Slater (1955) wykazali, że w spontanicznym przebiegu...
- Wnioski, które na podstawie tych badań wprowadzono, zmierzały do przeorganizowania całego systemu szkolnego, do stworzenia szkoły "na miarę dziecka"...
- Starając się zachować spokój, David pobrał jej krew i dokładnie przebadał, zwracając szczególną uwagę na płuca i system nerwowy...
Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
Istnienie bo-gafel literatury zajmującej się szczegółowo teoreJBznymii praktycznymi zagadnieniami harmoniki funkcyjnej poWJa na pominięcie przedstawiania całego systemu, a zwó secie jedynie uwagi na kilka jego cech, szczególnie w@iy 8 h.
zastanowienia z punktu widzenia ich znaczenia dla nauki o muzykoterapii.
Jedną z tych cech jest przeniesienie pojęcia konsonansu i dysonansu z interwału na struktury akordowe.
Akordy, które zawierają konsonanse doskonałe, tj.czyste:primy, oktawy, kwarty, kwinty, oraz konsonanse niedoskonałe, a więc małe i wielkie tercje i seksty, uważa się za akordy konsonansowe.
Jeżeli pomiędzy którąkolwiek parą dźwięków akordu zaistnieje interwał dysonansowy(wielka lub mała sekunda, septyma lub trytonJ, akord uważany jest za dysonansowy i wymagający rozwiązania na odpowiedni akord konsonujący.
Uzasadnienie odróżniania akordów dysonujących od konsonujących opiera się w systemie dur-moll na tych samych zasadach, jakie przyjęto do wyróżniania dysonansowych i konsoaansowych interwałów.
Oczywiście, analogicznie jak w stosunku do interwałów, *poczucie konsonansowościi dysonansowości akordów podlega zmienności w zależności od okresu historycznego i lokalnych tradycji oraz nawyków słuchowych.
Ocena akordu uzależniona jest też w pewnym stopniu jego usytuowaniem w kontekście, gdzie np.po ostrym dysonansie dysonans łagodniejszy bywa subiektywnie odbierany jako konsonans.
Stosowanie w muzyce nowszej i najnowszej najrozmaitszych bamzo swobodme i śmiało konstruowanych struktur i następstw akordowych powoduje, że dla muzyka zawodowego tradycyjne pojęcie konsonansu i dysonansu stało się całkowicie nieaktualne.
W powszechnym odbiorze subiektywna ocena konsonansu i dysonansu zależna jest przede wszystkim od stopnia osłuchania odbiorcy.
Trzeba jednak wziąć p-od uwagę to, co nazwać by można nastawieniem się na odbiór, to znaczy postawę odbiorcy, który oczekuje określonego rodzaju zdarzeń harmonicznych od określonego utworu.
Jeżeli na przykład słuchamy symfonii Mozartalub Beethovena, odbierzemy jako dysonansowy taki akord, który w utworze dajmy na to Bartoka lub Strawlńsldego w żadnym razie nie sprawiałby na nas wrażenia dysonansu.
Wynika to stąd, że słuchając muzyki okresu klasycyzmu jesteśmy nastawieni na odbiór pewnych kategorii brzmień harmonicznych, właściwych muzyce tego okresu.
Akordy starwwiące rzadkość w stylu klasycznym odbierzemy jako oryginalne, nawet zaskakujące, mimo.
iż te same akordy w utworach późniejszych epok stylistycznych spotykamy często i zupełnie nas one nie zaskakują.
Zjawisko to wyrasta z usytuowania akordu w kontekście utworu, z tym jednak, że słuchacz bliżej obeznany z muzyką i jej różnymi stylami dokonuje pewnej antycypacji, z góry jakby zakładając, co przyjmować będzie Jako zwyczajne, a co jako niezwykłe.
Tak jak interwał konisonujący określano jako zgodny, stopił wy, a dysonujący jako ostry, wyrażający niespójność składników, tak też akordy konsoniansowe określane są jako brzmiące zgodnie, łagodnie, dysonansowe zaś Jako ostre, naładowane składnikami konfliktowymi, wymagającymi uspokojenia czyli rozwiązania na brzmienie konsonujące.
Takie pojmowanie akordów prowadzi w konsekwencji do pewnego typu koordynacji czynmika harmonicznego z melodycznym, do szczególnej roli harmonii we wspó(kształtowaniu architektoniki dzieła muzycznego.
Ta funkcja laur manii najbardziej uwidacznia się we wszelakiego rodzaju tzw.zwrotach zakończeniowych, czyli kadencjach.
Wewnętrzna dynamika akordu, utożsamiana w systemie harmoniki funkcyjnej ze stopniem jego dysonansowości jest ważnym elementem kształtowania energetycznego przebiegu utworu muzycznego.
Nie potrzeba oddzielnie dowodzić, że wewnętrzna dynamika akorda jest wythmaczalna jego strukturą na tle danego systemu tonalnego, a więc i harmonicznego, tym samym możliwa do obiektywnego określenia.
Pamiętać jednak należy o względności tego pajęcia, gdzie ten sam akord w jednym systemie, na przykład funkcyjnym, może być nośnikiem dużej dynamiki wewnętrznej, zaś użyty w ramach systemu dajmy na to całotonowego, wyrażać będzie znacznie niższy poziom wewnętrznego naładowania.
Jeszcze większa względność wystąpi w subiektywnej ocenie, kiedy Jo o odbiorze poziomu wewnętrznej dynamiki akordu współdesdowaćbędzie cały szereg czynników związanych z indywidualr*Jypenr odbiorcy i warunkami odbioru.
Na względność w odbiorze elementu harmonicznego wskazuje duża roabieżność w rozpoznawaniu podstawowych akordów sy 8 s(emu funkcyjnego:trójdźwięków durowych i mailowych.
PrzeB@glny odbiorca, wychowany na tradycjach systemu funkcyjnego, obsiążony jest przeważnie nawykiem uznawania trójdźwięku mailowego jako brzmiącego miękko, smutnie, a trójdźwięku 4 u.
rowego, jako jasnego, wesołego.
Podobnie określa się też charwdertonacji trybu mailowego i durowego.