(W oryginale angielskojęzycznym: "Discovery of Human Remains...
Serwis znalezionych hasełOdnośniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
- wyk4-7 BO wyk 6 Metoda Pert Metoda pert jest skrótem od angielskiego terminu Program Evaluation and review Technique) jest stochastyczną (...
- Plantagenetowie – dynastia angielska, której panowanie (XII–XV w...
- 1179 Podstawowe zwroty w języku niemieckim i angielskim dla farmaceutów W związku z EURO 2012 wydawnictwo MedPharm przygotowało dla...
- By moe, i tu wanie odkryjemy jeszcze dziedzin naszego wynalazku, dziedzin, w ktrej zdoby si moemy jeszcze na oryginalno, naprzykad [!] jako parodyci...
- - Może ja zdołam pomóc - oświadczył po angielsku...
- składał żadnej przysięgi...
- czasie wspólnej pracy i zabawy chłopców i dziewcząt âźza bardzo roztropną trzeba uznać zasadę, aby dążyć do pobudzenia wielu różnych instynktów,...
- 37 Tam|e, s
- Jak się okazało, nie tylko Valentine z Jaktem przeprowadzili się na statek Mira...
- –Łup jedno–bąknął niepewnie nieco Woldan z Osin–ale pono kto weźmie krzyż, grzechy będzie miał na pytel odpuszczone...
Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
A very large skeleton was found yesterday, about 7 feet below the surface of the sand on the Saltwater Creek spit. Mr Bullock, the carter, in removing some sand for building purposes, dropped across this relic of a past age and brought the fragments to town. We have had an opportunity of inspecting them, and were struck by their symmetry no less than their great size. They appear to have belonged to a man of gigantic statue; but are so far incomplete as to render it difficult to ascertain the dimensions of his frame. The bones are much decayed, a fact which taken in connection with the dryness of the situation where they were found, probably indicates for them a great antiquity. We shell have some more to say about this interesting discovery in our next issue.")
(Ja przeglądałem owo następne wydanie, oraz wiele dalszych wydań gazety Timaru Herald, jednak praktycznie nie zawierają one już nic więcej, chociaż jeszcze dwukrotnie powracają do odkrycia tego gigantycznego szkieletu - w swych wydaniach z dnia 26 February 1875, i z 12 March 1875, i chociaż z naciskiem podkreślają one gigantyczne rozmiary tego szkieletu.)
Opisy owego gigantycznego szkieletu ludzkiego z Timaru powtórzone potem zostały także i w innych gazetach nowozelandzkich z owego okresu. Niestety, w owych opisach z "drugiej ręki" najbardziej istotny szczegół szkieletu, mianowicie jego ponadludzkie wymiary giganta, zagubiony zostaje pod natłokiem sensacyjnych dociekań kto właściwie go pochował na plaży. Oto przykład co na temat tego samego szkieletu niemal trzy tygodnie później opublikowano w niewielkim artykule [6B1.1] z nowozelandzkiej gazety "The Western Star", datowanej 18 marca 1875 roku (patrz część zatytułowana "General News" w środku drugiej kolumny na stronie 6 tej gazety), cytuję:
"Bardzo interesujące odkrycie (twierdzi gazeta the South Canterbury Times) dokonane zostało ostatnio we wtorek przez niejakiego Mr. J. Bullock, który ładował piasek z piaskowni na plaży, nieco na południe od zalewu rzeczółki Saltwater-Creek, koło Timaru, kiedy natrafił on na szkielet ludzki. Natychmiast załadował on kości na swój wóz i przywiózł je do miasta. Wyglądało na to że spędziły one pod ziemią długi okres czasu, jako że są bardzo rozłożone; jednak są one oczywiście resztkami osoby o dużych wymiarach. W jaki sposób zostały pochowane może być przedmiotem dociekań, chociaż wątpimy że może to być ustalone. Być może załoga przepływającego statku pochowała tam swego towarzysza w przeszłych czasach, lub szkielet mógł należeć do odważnego Maorysa z dawnych czasów pochowanego w jego miejscu spoczynku przez wędrowne plemię. Gdyby wysuszone kości mogły mówić, zapewne one same wyjawiłyby tajemnicę."
(W oryginale angielskojęzycznym: "A most interesting discovery (says the South Canterbury Times) was made on Tuesday last by Mr J. Bullock, who was loading sand from the sand-pit on the beach, a little to the south of the Saltwater-Creek Lagoon, near Timaru, when he came across a human skeleton. He immediately put the bones into his dray and brought them into town. They apparently must have been buried a great length of time, as they are much decayed; but they are evidently the remains of a person of large statue. How they came to be buried there is a matter of some interest, but which we doubt can be correctly unravelled. Perhaps the crew of some passing ship buried a dead comrade there in days gone by, or they may have belonged to a stalwart Maori of ancient days laid in his resting-place by his migratory tribe. Could dry bones speak they alone could unravel the mystery.")