rolę w stosunkach obrotu uspołecznionego odgrywało natomiast zastrzeżenieodszkodowania umownego...
Serwis znalezionych hasełOdnośniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
- sztywnego schematu struktury organizacyjnej, łagodzenie wypaczeń struktury organizacyjnej,umożliwianie ujawniania stosunków osobistych...
- Aż do wiosny tego roku schemat wyglądał następująco: coraz pospieszniejsze stosunki, po których następowała krótka drzemka (nawiasem mówiąc, ulubiony...
- Przykład ten pokazuje, że logika Arystotelesa dotyczy stosunku między pojęciami, w tym przypadku pojęciami „żywej istoty” i „śmiertelności”...
- dożywotnikiem a zobowiązanym takie stosunki, że nie można wymagać odstron, żeby pozostawały nadal w bezpośredniej ze sobą styczności, sąd nażądanie jednej z...
- Gaudeamus igitur, juvenes dum sumus!Stosunek naszych chłopców do ich służbowych samochodów jest typowo lotniczy, to znaczymają oni w pogardzie...
- deczności czy sympatii, psychoterapeutą może potraktować je jako ekspresnowego, bardziej niezależnego i dojrzałego stosunku pacjenta do niego, a...
- że używaliśmy już tego rozróżnienia w ramach perspektywy „działaniowejʺ, gdy przeciwstawialiśmy sobie stosunki społeczne pierwotne i wtórne...
- STOSUNKI GOSPODARCZE, SPOŁECZNE I USTROJOWEWobec braku źródeł pisanych niewiele wiemy na ten temat...
- zostając przy władzy - fakt bez precedensu - na trzecią kadencję, a potem odegrało istotną, być może decydującą rolę w podtrzymaniu oporu Armii...
- aby jednak spełniły one swoją profilaktyczną rolę, powinny być podane dziecku jeszcze w okresie bezobjawowym, czyli na 2-3 tygodnie przed sezonem pylenia...
Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
Klauzule przewidujące odszkodowanie umowne (karę
umowną) były bowiem w gospodarce socjalistycznej uznane za środek wzmocnienia
dyscypliny umownej.
Kodeks cywilny normuje ważniejsze dodatkowe zastrzeżenia umowne w
przepisach tytułu III księgi o zobowiązaniach (art. 394-396 k.c.). Jednakże przepisom
o odszkodowaniu umownym (o karze umownej), ze względu na ich związek z
problematyką niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązań, kodeks
poświęca osobne miejsce w tytule VII, dziale II tej księgi (art. 483-486 k.c.).
Porządek ten będzie zachowany w wywodach niniejszego wykładu.
Z natury rzeczy przyczyny ograniczające stosowanie dodatkowych zastrzeżeń
umownych odpadły w obecnym okresie.
II. Zadatek.
Zadatek w szerokim znaczeniu tego wyrazu oznacza sumę pieniężną lub
rzecz, którą jedna ze stron daje drugiej przy zawarciu umowy. Zwyczaj dawania
zadatku ustalił się w obrocie przy zawieraniu wielu umów na oznaczenie, że umowa
między pertraktującymi doszła do skutku. Znaczenie prawne zadatku może być
jednak różne, zależnie od woli stron zawierających umowę.
Tak więc strony mogą widzieć w zadatku jedynie znak samego zawarcia
umowy; mogą uznawać go za zaliczkę na poczet świadczenia, tj. kwotę
przypadającą na rachunek przyszłych należności wierzyciela; mogą uznawać
zadatek za zabezpieczenie wykonania świadczenia; mogą wreszcie widzieć w nim
tzw. odstępne.
Przepisy prawa cywilnego, pozostawiając z reguły pełną swobodę stronom w
materii określenia znaczenia prawnego zadatku, zawierają na ogół postanowienia
interpretacyjne na wypadek, gdy wola stron nie jest dostatecznie jasno wyrażona.
Zadatek w znaczeniu ś c i s ł y m, tj. objętym przez przepisy kodeksu
cywilnego, oznacza, w braku odmiennego zastrzeżenia umownego albo zwyczaju,
surogat odszkodowania na wypadek, gdy umowa zawarta między stronami nie
zostanie wykonana (art. 394 k.c.). Rola zadatku przy takiej jego interpretacji polega
na wzmocnieniu stanowiska strony, która dąży do wykonania umowy. W razie
niewykonania umowy przez drugą stronę może ona bowiem według swego wyboru:
albo dochodzić wykonania umowy, albo bez wyznaczania dodatkowego terminu od
umowy odstąpić i pobrany zadatek zatrzymać, a jeżeli sama go dała, domagać się
jego zwrotu w podwójnej wysokości (art. 394 § 1 k.c.).
Uznawanie zadatku za integralną część umowy zasadniczej prowadzi do
wniosku, że nieważność tej umowy powoduje również i nieważność zastrzeżenia
zadatku. Tak ustalona judykatura SN --- por. m.in. orz. z 30 VII 1957 r., OSPiKA
1958, poz. 226; zob. też glosę J. Gwiazdomorskiego do uchwały z 10 X 1961 r.,
OSPiKA 1963, poz. 107.
Rolę zadatku można objaśnić w pełni jedynie łącznie z omówieniem zasad
dotyczących odszkodowania z powodu niewykonania umowy (art. 471 i n. k.c.). W
każdym razie należy podkreślić, że: a) przy umowach wzajemnych, przy których był
dany zadatek, strona uzyskuje specjalne udogodnienie, może bowiem odstąpić od
umowy bez wyznaczania dodatkowego terminu (por. art. 491 § 1 k.c.); b) strona
może w każdym przypadku zatrzymać zadatek lub ewentualnie żądać podwójnej
jego wysokości, chociażby żadnej szkody nie poniosła; musi się jednak zadowolić
zadatkiem, gdyby nawet poniosła szkodę wyższą; c) strona nie może zwolnić się od
umowy przez samo zwrócenie zadatku w podwójnej wysokości.
Zadatek nie odgrywa szczególnej roli w razie zgodnego rozwiązania umowy
przez strony, jak i wówczas, gdy niemożność wykonania umowy powstaje wskutek
okoliczności, za które żadna ze stron nie odpowiada lub za które odpowiadają obie
strony (art. 394 § 3 k.c.).
W przypadku wykonania umowy zadatek dany w rzeczach, które są
przedmiotem świadczenia (także m.in. w pieniądzach), zostaje zaliczony na poczet
należności. Zadatek dany w rzeczach innego rodzaju musi być zwrócony w naturze
stronie, która go dała (art. 394 § 2 k.c.). Danie zadatku jest umową realną. Skutki
związane z klauzulą dodatkową zadatku nie następują zatem przez samo
porozumienie się stron, lecz przez wydanie rzeczy.
III. Umowne prawo odstąpienia.
1. Zastrzeżenie umowne, które nazywamy umownym prawem odstąpienia,
pojawia się na tle ogólnej zasady, że strony, które zawarły umowę, są tą umową
związane i właściwie żadna z nich nie może jej rozwiązać bez zgody drugiej strony.
Jest to tzw. zasada pacta sunt servanda.
Zakres zastosowania i moc tej zasady wykracza poza sferę stosunków
cywilnoprawnych, a i w tym zakresie poza sferę prawa obligacyjnego. Stanowiła ona
przez wieki przedmiot zainteresowań i studiów doktrynalnych. Co do nurtu odstępstw
od tej zasady ze względu na nadzwyczajną zmianę stosunków ---- zob. niżej § 46 i
62.