poziomach, na których istnieją jednostki złożone...
Serwis znalezionych hasełOdnośniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
- Programy s¹ przypisane do kategorii, dla których tworzone s¹ zasady zapory ogniowej: n Jeœli zapora ogniowa wyœledzi, ¿e program próbuje otworzyæ...
- Ramię w ramię z nieludzkimi przeraźliwymi stworami maszerowała masa nagich postaci ludzkich - ludzi, których dusze Krwawnik schwytał z pomocą niszczącej...
- Aż do wiosny tego roku schemat wyglądał następująco: coraz pospieszniejsze stosunki, po których następowała krótka drzemka (nawiasem mówiąc, ulubiony...
- Kosmonauci informowali:- Zdumiewa twardy sen mieszkańców miasta, nie reagują zupełnie na światła lamp, przy pomocy których odnajdujemy drogę w labiryncie...
- • skrzynia biegĂłw, dĹ‚uga – poniewaĹĽ jest wiele szybkich partii (Ĺ‚uki, czasami proste), na ktĂłrych to wĹ‚aĹ›nie duĹĽÄ… prÄ™dkoĹ›ciÄ… moĹĽna sporo...
- IdÄ…c wzdĹ‚uĹĽ rzÄ™dĂłw tych prowizorycznych łóżek, Harry naliczyĹ‚ osiemnastu pacjentĂłw, z ktĂłrych wielu byĹ‚o niezbyt starannie opatrzoÂnych, a wszyscy...
- — I co dalej? Co zrobiĹ‚eĹ›? — OkazaĹ‚o siÄ™, ĹĽe muszÄ™ zapĹ‚acić co najmniej paru prawnikom, ktĂłrych mi zaĹ‚atwili...
- Właściwości biologiczne mogą stać się prawdziwym ograniczeniem dla JTOZWOJU uspołecznienia dopiero wtedy, gdy są to wrodzone czy nabyte defekty samego mózgu, których...
- goĹ‚ymi rÄ™kami orać stepy poroĹ›niÄ™te kĹ‚ujÄ…cÄ… trawÄ… – do spółki z ogromnymi woĹ‚ami, ktĂłrych jedno poruszenie moĹĽe zabić czĹ‚owieka...
- gronie podobnych do niej nowicjuszy Jedi, których wychowywaniem i szkoleniem Posuwanie się na czworakach z ciężkim plecakiem wymagało mnóstwa energii,...
Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
Każdy język naturalny pełni trzy funkcje. Najważniejszą z nich jest funkcja komunikatywna, czyli przedstawiająca, polegająca na zastępowaniu za pomocą umownych znaków zjawisk świata obiektywnego (wynika z reguł interpretacji), pozostałe dwie funkcje, które może pełnić j. bez semantyki (np. muzyka) to funkcja ekspresywna, czyli wyrażanie uczuć przez nadawcę (często nieświadome, na zasadzie oznaki, czyli symptomu), i impresywna, czyli oddziaływanie na odbiorcę (zamierzone przez nadawcę lub nie). J. naturalne różnią się od j. sztucznych ponadto tym, że w j. naturalnym można przekazywać informację nie tylko o rzeczywistości pozajęzykowej, ale również o samym j. — każdy j. naturalny jest więc mieszaniną j. i "metajęzyka. W j. naturalnych ponadto często przyporządkowanie elementów j. elementom rzeczywistości pozajęzykowej nie jest jedno-jednoznaczne, stąd częsta w nich homonimia, w wypadku, gdy jednemu elementowi j. przyporządkowany jest więcej niż jeden element spoza j. (np. wyraz polski zamek, oznaczający budowlę warowną, urządzenie zabezpieczające przed otwarciem i urządzenie blokujące nabój w broni palnej), oraz synonimia, w wypadku, gdy więcej niż jednemu elementowi języka przyporządkowano jeden i ten sam element spoza j. (np. poi. ojciec i tato, zięć i mąż córki). Każdy j. naturalny jest tworem rozwijającym się, stąd często zakres słów nie jest ostry, a reguły składniowe i reguły semantyczne są płynne. Tak zdefiniowany j. (jako system) jest tworem abstrakcyjnym, gdyż ważne są w nim jedynie relacje zachodzące między należącymi doń obiektami, nie zaś same te obiekty, które mogą mieć dowolną naturę fizyczną, byleby tylko pozwalała ona na wydzielenie jednostek dyskretnych. J. naturalne realizowane są albo z materiału akustycznego (sub-kod akustyczny — mowa) albo świetlnego (subkod wizualny — pismo), przy czym subkod akustyczny jest subkodem pierwotnym (głównym). J. jako system realizuje się więc w konkretnej sytuacji procesu komunikacyjnego w postaci tekstu, który z kolei może być zrozumiany jedynie poprzez odwołanie się do systemu językowego.
K. Ajdukiewicz: Język i poznanie. Warszawa 1960. — H. Sto-nert: Język i nauka. Warszawa 1964. — T. Milewski: Językoznawstwo. Warszawa 1965. — H. Reichenbach: Elementy logiki formalnej. W: Logika i język. Warszawa 1967. - R. Car-nap: Filozofia jako analiza języka nauki. Warszawa 1968. — Ch. F. Hockett: Kurs językoznawstwa współczesnego. Warszawa 1968. — A. Martinet: Podstawy lingwistyki funkcjonalnej. Warszawa 1970.
B. B.
język informacyjno-wyszukiwawczy (język informacyjny), jęz. w założonym zakresie sformalizowany, przeznaczony do wyrażania treści znaczeniowej dokumentów i formułowania zapytań informacyjnych. J.i.-w. składa się z: a) zbioru znaków elementarnych i wyrażeń; b) składni (gramatyki), której zadaniem jest analiza i konstrukcja metod określania zbioru i stosunków zachodzących między jego elementami, poprawnych zasad budowy zespołu znaków określających ich dopuszczalne kombinacje; c) semantyki w zakresie dotyczącym określania reguł znaczeniowych, a więc zasad dopuszczalnego przekształcania budowanych wyrażeń i zespołów znaków zapewniających wyniki logiczne, reguł
146
jednodniówka, jednorazowa publikacja o charakterze okolicznościowym wydawana zazwyczaj w celu upamiętnienia jakiegoś wydarzenia. J. posiada *formę wydawniczą właściwą czasop. Czasem szereg j. o odmiennych tyt., jednolitym układzie treści i stałej szacie graficznej, wydawanych przez ten sam zespół zapoczątkowuje czasop. (np. „Życie Robotnicze". Białystok 1924-25); przed I wojną światową dla ominięcia przepisów prasowych niektóre czasop. ukazywały się w formie j. J. C.
jednostka biblioteczna, odrębny obiekt biblioteczny będący podstawą obliczeń statystycznych (np. 'wolumin, *tom, dzieło, zespół rpsów, zespół *doku-mentów życia społecznego, teka rycin, mapa).
K. P.
jednostka informacji zob. pamięć.
jednostka inwentarzowa, jednostka zbiorów bibliotecznych wpisywana pod jednym nrem (jedną poz.) ¦inwentarza. Przy *inwentaryzowaniu wydawnictw zwartych i ciągłych przyjmuje się jako j.i. albo jeden egzemplarz wydania danego dzieła (całość wydawnicza, całość piśmiennicza), bez względu na liczbę wol., albo jeden *wolumin, niezależnie od tego, czy zawiera całość, czy część dzieła. Z. P.