kategorii, że między czterema ćwiartkami zachodzi „tetra-interakcja" — powstają one wewzajemnej zależności i wzajemnie się determinują...
Serwis znalezionych hasełOdnośniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
- Schemat A2Zależności występujące między rozwojem public relations w Niemczech i w Stanach ZjednoczonychPraktyka PR w Niemczech przed 1945 rokuPraktyka PR...
- Już dawniej kilka razy udało mi się wślizgnąć między Żydów pracujących we dnie poza gettem; kontrola nie była ścisła, chyba tylko wariat pchałby...
- Rzesz miÄ™dzynarodowych konspiratorĂłw nowego Ĺ‚adu Ĺ›wiatowego wierzy, ĹĽe ich cel leĹĽy juĹĽ w zasiÄ™gu rÄ™ki – a nagrodÄ… jest – “zĹ‚oty...
- Zgromadzenie Ogólne może zwrócić uwagę Rady Bezpieczeństwa na sytuacje, które mogłyby zagrażać międzynarodowemu pokojowi i bezpieczeństwu...
- Przykład ten pokazuje, że logika Arystotelesa dotyczy stosunku między pojęciami, w tym przypadku pojęciami „żywej istoty” i „śmiertelności”...
- zemsty wywrzeć, ogłosił między swymi dworzanami nagrodę temu, kto mu wskaże owego arbitra, który pierwszy po Ketlingowym wniosku zakrzyknął: „Zdrajca i...
- W ĹĽyciu sÄ… obecne rozmaite problemy – w zwiÄ…zkach miÄ™dzyludzkich, w pracy, w ĹĽyciu osobistym...
- Ważnymi tematami są: zadowolenie z pracy, stres, motywacja, przywództwo, dynamika grupowa, polityka organizacyjna, konflikt międzyludzki oraz struktura i...
- Badacze uważają, że istnieje związek między tym imieniem a huryckim terminem ofiarnym azazhum/azuzhi, który ma się wywodzić z rdzenia semickie-go...
- Wreszcie, mówiąc o różnicach między inflacją wróżnych podsystemach gospodarki światowej, nie moż-162na pominąć aspektu możliwości...
Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
Wzajemne oddziaływanie zachodzi nie
tylko między indywidualnym umysłem i świadomością (GL) oraz indywidualnym ciałem--
mózgiem-organizmem (GP); obie te ćwiartki znajdują się też w równej i wzajemnej interakcji
z kolektywnym umysłem kulturowym (DL) i kolektywnym ciałem społecznym (DP).
Zatem pogląd ten nie jest ani monizmem, ani dualizmem. Nie jest rao-nizmem, ponieważ nie
utrzymuje, że umysł i ciało są dwoma aspektami podstawowej Rzeczywistości, gdyż owa
rzeczywistość w swej bezforemno-ści nie ma aspektów (jest śunją [pustką — przyp. tłum.]
wszystkich koncepcji). Nie jest to psychofizyczna identyczność, gdyż między tymi aspektami
występują relatywnie rzeczywiste i nie dające się usunąć różnice. Nie jest to też tradycyjny
interakcjonizm, ponieważ te ćwiartki, choć relatywnie rzeczywiste, należą jednak do świata
maji [iluzji — przyp. tłum.] i dlatego interakcjonizm nie jest ostateczną zasadą.
Dzisiaj dominujące formy „rozwiązywania" opozycji umysł-ciało obejmują głównie różnego
rodzaju teorie emergentnego materializmu, funkcjo-nalizmu, koneksjonizmu i samoreplikacji
— wszystkie one są subtelnym redukcjonizmem (redukują zdarzenia Lewej Ręki do
dynamicznych systemów Prawej Ręki). Fakt, że wiele tych teorii ma charakter holistyczny,
hierarchiczny, koneksjonistyczny i emergentny, jedynie przesłania prawdę, iż nadal są one
holizmem zewnętrznym, a nie wewnętrznym (i nie są ich integracją). Jest tak, nawet jeśli
nazywają same siebie „materializmem nie-redukcjonistycznym", ponieważ chodzi tu o
redukcjonizm gruby, a nie subtelny. Tej tendencji do subtelnego redukcjonizmu (pozostałości
po modernizmie płaskiej ziemi) najlepiej można się przeciwstawić poprzez zwykłe
przypomnienie o „tetra-interakcji". Zob. Wilber: „An Integral Theory of Consciousness",
Journal of Consciousness Studies, t. 4, nr 1, 1997 (CW7); Sex, Ecology, Spirituality, wyd. II
(CW6), rozdz. 14, przyp. 1, oraz rozdz. 14. tej książki.
3. Omówienie tego tematu — zob. Krótka historia wszystkiego.
4. Zob. Wilber i Walsh [w:] Velmans, Investigating Phenomenal Consciousness.
5. J. Broughton i in. (red.): The Cognitive Developmental Psychology of James MarkBaldwin,
s. 31.
6. Tamże, s. 32.
7. Tamże, s. 36.
8. Tamże, s. 40.
9. Tamże, s. 280-281.
10. Tamże, s. 277.
11. Tamże, s. 296.
12. Szósty etap Kohlberga jest idealną granicą, a nie rzeczywistym etapem. Wyniki badań
odnoszą się do pięciu etapów, które jak dotąd uważane są za zasadniczo pankulturowe,
uniwersalne i nierelatywistyczne. Zob. rozdz. 4 tego tomu, punkt „Zastrzeżenia".
13. Podsumowanie poglądów Baldwina — Wallwork: The Cognitive Develop-mental
Psychology of James Mark Baldwin, s. 335.
14. „Świadomość jedności" Baldwina jest jednością obszaru grubego, czyli mistycyzmem
natury (poziom nadpsychiczny). Nie rozpoznaje ona mistycyzmu archetypowego,
świadomości subtelnej, świadomego śnienia ani sawikalpa samadhi (wszystkich form
mistycyzmu bóstwa, czyli poziomu subtelnego); nie rozpoznaje również świadomości
bezforemnej (poziom przyczynowy) i dlatego nie dociera do czystej niedualności (która jest
jednością formy i pustki). Jedność z naturą, kiedy nie rozpoznaje bez-foremnego stanu
ustania, jest zwykle poziomem nadpsychicznym, grubą świadomością kosmiczną, czyli
mistycyzmem natury. Tym niemniej jest to autentyczne i głębokie doświadczenie
transpersonalne.
Jednym z najprostszych sposobów pozwalających ustalić, czy „doświadczenie jedności" jest
obszarem grubym (mistycyzmem natury), obszarem subtelnym (mistycyzmem bóstwa),
obszarem przyczynowym (mistycyzmem bezforemnym) czy autentyczną świadomością
niedualną (jednością formy we wszystkich obszarach z czystą bezforemnością), jest zwró-
cenie uwagi na naturę świadomości podczas śnienia i w głębokim śnie. Jeśli autor mówi o
doświadczeniu jedności na jawie, jest to zwykle mistycyzm natury obszaru grubego. Jeśli ta
świadomość jedności utrzymuje się w stanie snu — tak iż autor mówi o świadomym śnieniu,
jedności z wewnętrznymi istotami świetlistymi, jak również z grubą zewnętrzną naturą — to
jest to zwykle mistycyzm bóstwa obszaru subtelnego. Jeśli ta świadomość utrzymuje się w
stanie głębokiego snu — tak iż autor poznaje Self, które jest w pełni obecne we wszystkich
trzech stanach: jawy, śnienia i głębokiego snu
— to jest to zwykle bezforemny mistycyzm obszaru przyczynowego (tu-rija). Jeśli następnie
odkrywamy, że owo bezforemne Self jest nieodłączne od formy we wszystkich obszarach —
grubym, subtelnym i przyczynowym
— to jest to czysta świadomość niedualną (turijatita).
Wielu mistyków natury, ekopsychologów i neopogan uważa jedność z naturą z grubego
obszaru doświadczaną w stanie jawy za najwyższą możliwą jedność, ale jest ona w istocie
pierwszym z czterech głównych samadhi, czyli doświadczeń mistycznej jedności. Dlatego
„głębokiego self" ekopsychologii nie należy mylić z Prawdziwym Self zen, ati dzogczen,
brahmanem-atmanem wedanty itd. Te rozróżnienia pomagają nam również usytuować takich
filozofów, jak Heidegger i Foucault, którzy mówili
0 doświadczeniach przypominających mistyczną jedność z naturą. Były to często głębokie i
autentyczne doświadczenia jedności grubego obszaru (nirmanakaja), ale nie należy mylić ich
z zen lub wedantą, gdyż te dwa systemy docierają do przyczynowej bezforemności
(dharmakaja, nirwikalpa samadhi, dźńana samadhi itd.), a potem do czystej jedności
niedualnej (swabhawikakaja, tuiijatita) ze wszystkimi obszarami, grubym, subtelnym
1 przyczynowym. Wielu pisarzy myli nirmanakaję ze swabhawikakaja i tym samym pomijają
oni podstawowe obszary wewnętrznego rozwoju, które leżą pomiędzy tamtymi dwoma
obszarami (np. sambhogakaję i dharma-kaję).
15. Autorami tego trafnego podsumowania idei Baldwina są Broughton i Freeman-Moir:
The Cognitive Developmental Psychology of James Mark Baldwin, s. 331.
16. Zob. Habermas: The Theory of Communicative Action; dobry przegląd jego twórczości
można znaleźć m.in. w: Rehga Insighł and Solidarity, oraz Outh-waite'a Habermas. Jeśli
chodzi o zasadniczą korektę ekscesów postmodernizmu autorstwa Habermasa — zob. The
Philosophical Discourse ofModer-nity.
17. Joga Aurobindo nazywana jest „jogą integralną"; dlatego jego system psychologiczny
słusznie nazywany jest „psychologią jogi integralnej". Zob. np. dr Reddy: Integral Yoga
Psychology i dr Vrinte: The Concept of Per-sonality in Sri Aurobindo's Integral Yoga
Psychology and Maslow's Huma-nistic ITranspersonal Psychology.