wej
Serwis znalezionych hasełOdnośniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
- Ale to było...
- Musiał się chyba domyślić, co dzieje się w jej głowie...
- Producer:RosaSoftDistribution formatWinTalker product is distributed on two diskettes...
- - Chodźcie, dzieciaki! - zawołał, zwracając się do trójki pociech...
- 215,252,358-359,362 Hitler Adolf 82-84, 121,395 Hoffmann Ernest 263 Homer 301 Horacy 231Hryniewiecki Ignacy 71 Hugo Wiktor 324Ibsen Henrik 326Igor, ksi| 225Ilfllja280Ilinski L
- – Ale...
- zabiegał u Kazimierza, aby po zgonie wspólnego bratanka Leszka, którego kilkuletnia choroba wróżyła bliską śmierć, jego następcą na stolicy Mazowsza...
- „Enter Sandman" (Wayne Isham)premiera: 30/07/1991„The Unforgiven" (Malt Mahurin)premiera: 19/11/1991„Nothing Else Matters" (Adam...
- Moonglum, zataczając się, podszedł do Elryka...
- – Witam, panie St...
Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
Pañstwowy zarz¹d lokalny kontrolowa³ mieszczañstwo wiêkszych miast,
kler prawos³awny, szlachtê - w sumie jakieœ 4-5 milionów ludzi. Oznacza
to, ¿e absolutyzm rosyjski zarz¹dza³ bezpoœrednio populacj¹ tak¹ sam¹ -
lub nieco wiêksz¹ - jak¹ mia³y wiêksze pañstwa niemieckie (Bawaria,
Saksonia) lub Portugalia.
Szlachecki koloryt ca³ej administracji - ³¹cznie z wy¿szymi urzêdami
- by³ w Europie wschodniej bardzo wyrazisty. W pierwszej po³owie XVIII w.
wyj¹tkiem by³y Prusy, gdzie Fryderyk Wilhelm I chêtnie obsadza³ urzêdy
ludŸmi mieszczañskiego pochodzenia; jego syn Fryderyk II przywróci³
zdecydowan¹ dominacjê szlachty.
W systemach administracyjnych absolutyzmu zachodnio- i wschodnio-
europejskiego wystêpowa³o natomiast podobieñstwo, polegaj¹ce na utrzy-
mywaniu siê autonomicznych (lub pólautonomicznych) instytucji niektó-
rych regionów i prowincji. By³ to zreszt¹ przejaw wspomnianego ju¿ trwania
przywilejów lokalnych, które sk¹din¹d nieczêsto wyra¿a³y siê w autonomii
administracyjnej. Tradycje historyczne i odrêbnoœci etniczne sk³ania³y do
robienia takich wyj¹tków od zasady monarchicznego centralizmu. Trzeba
196
Absolutyzm ..klasyczny"
by³o szczególnie sprzyjaj¹cych okolicznoœci i wyj¹tkowej kultury admini-
stracyjnej, aby bez przyznawania autonomii prowincjom o odmiennym
podk³adzie etnicznym zintegrowaæ je z reszt¹ kraju. Taka sztuka uda³a
siê absolutyzmowi szwedzkiemu, który na prze³omie XVII i XVIII w. bez
wielkich wstrz¹sów stopi³ z reszt¹ pañstwa duñsk¹ Skaniê. I podobnie,
absolutyzm francuski zintegrowa³ z ca³ym królestwem niemieck¹ z jêzyka,
kultury i tradycji Alzacjê.
We Francji pozosta³y a¿ do koñca ancien regime 'u resztki autonomicz-
nych instytucji (prowincjonalnych zgromadzeñ stanowych) w takich pro-
wincjach, jak Bretania, Burgundia, Langwedocja, Prowansja, Beam. Ich
rola bardzo os³ab³a, ale mieszkaniec Marsylii czy Aix nadal czêsto po-
strzega³ króla Francji przede wszystkim jako hrabiego Prowansji, mie-
szkaniec Brestu i Rennes - jako ksiêcia Bretanii. Hiszpania w pe³nym
rozkwicie absolutyzmu respektowa³a autonomiczne instytucje Aragonu. Ab-
solutyzm austriacki zintegrowa³ habsburskie kraje niemieckie z zamo¿niej-
szym od nich królestwem Czech. Natomiast trzecia wielka czêœæ monarchii
habsburskiej, królestwo Wêgier, z³¹czone by³o z Wiedniem jedynie uni¹
personaln¹. Jednak¿e i po przekszta³ceniu jej w XVIII stuleciu w zwi¹zek
realny, Wêgry nie stopi³y siê pod wzglêdem ustrojowo-prawnym z ca³¹
reszt¹ pañstwa habsburskiego. Maria Teresa prowadzi³a ostro¿n¹ politykê
oszczêdzania dra¿liwoœci Wêgrów i respektowania ich odrêbnoœci. Nawet
despotyczny carat w XVIII w. tolerowa³ autonomiczne instytucje nowo
przy³¹czonych prowincji ba³tyckich (Estonii, mflant, Karelii), a tak¿e struk-
tury autonomii kozackiej na Ukrainie (Sicz Zaporoska) - nim u schy³ku
stulecia je rozkruszy³; w w. XIX zniszczy³ autonomiê Królestwa Polskie-
go, lecz utrzyma³ autonomiczne Wielkie Ksiêstwo Finlandii.
V. Armia i policja
W systemie militarnym odzwierciedla³ siê nieŸle dwoisty cha-
rakter absolutyzmu. Tworzy³ on potê¿ne, zawodowe machiny wojenne,
z technicznego punktu widzenia paso¿ytuj¹ce na wczesnym kapitalizmie
przemys³owym (artyleria, ulepszona broñ palna, wyrafinowane fortyfikacje,
arsena³y, wielkie okrêty wojenne). Efektywy armii pañstw absolutnych,
197
Powszechna historia ustrojów pañstwowych
w XVII w. jeszcze nie tak wielkie, osi¹gnê³y w nastêpnym stuleciu zu-
pe³nie nowoczesne rozmiary. Austria u schy³ku wieku (1786) mia³a 240
tyœ. ¿o³nierzy (ok. 1% ca³ej populacji); Francja w okresie morderczej woj-
ny sukcesyjnej hiszpañskiej (1710) mia³a pod broni¹ 300 tyœ. ludzi (na
20 milionów mieszkañców), pod koniec ancien regime 'u jednak ju¿ tylko
180 tyœ. ¿o³nierzy, przy wzroœcie liczby ludnoœci do 26 min. Rosja w r.
1796 dysponowa³a armi¹ trzystutysiêczn¹ (na 35 min. mieszkañców). Re-
kordy militaryzacji spo³eczeñstwa bi³y Prusy i Szwecja. W okresie wojny
pó³nocnej (1709) Szwecja wystawi³a armiê 110 tysiêcy ludzi; przy 1,4 min.
mieszkañców dawa³o to wskaŸnik oœmioprocentowy. Prusy w okresie woj-
ny siedmioletniej mia³y 260 tyœ. ¿o³nierzy na 3,6 min. poddanych Fry-
deryka Wielkiego (wskaŸnik 7%). W roku œmierci Fryderyka (1786) przy
du¿ym wzroœcie populacji Prus (m.in. wskutek pierwszego rozbioru Pol-
ski) wskaŸnik stosunku liczby ¿o³nierzy do liczby ludnoœci spad³ do 3,5%
(195 tysiêcy ¿o³nierzy na 5,7 min. mieszkañców). S³abn¹ca Hiszpania po
Wojnie sukcesyjnej bardzo zredukowa³a swój wysi³ek militarny, ale w po-
³owie XVIII w. mia³a oko³o 60 tyœ. ¿o³nierzy (na 9 milionów mieszkañ-
ców).
Tak wielki wzrost efektywów i szybki rozwój techniki militarnej czy-
ni³y z wojska niebywale kosztowny instrument w³adzy: w monarchiach
absolutnych XVIII w. finansowanie armii oscylowa³o wokó³ po³owy wy-
datków bud¿etowych. D³u¿sze okresy pokoju i k³opoty finansowe pañstwa
redukowa³y ten wysi³ek: w ostatnich latach ancien regime 'u Francja wy-
dawa³a na wojsko ok. 30% bud¿etu (w tym 20% na armiê l¹dow¹). W Pru-
sach wojsko po¿era³o oko³o dwóch trzecich bud¿etu: nie bez powodu
powtarzano tedy z³oœliw¹ formu³ê, ¿e Prusy-nie s¹ pañstwem maj¹cym
w³asn¹ armiê, lecz armi¹, która ma w³asne pañstwo.
2 nowoczesnoœci¹, profesjonalizacj¹ i technicyzacj¹ armii wspó³istnia³y
jednak konserwatywne zasady systemu militarnego. Pojawia³a siê jeszcze