naukowców zajmujących się tymi kulturami w sposób dorywczy...
Serwis znalezionych hasełOdnośniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
- W pewien sposób cieszyła się, że Egwene oraz jej przyjaciółek tu nie ma, cieszyła się, że nie może widzieć ich twarzy, a na nich, być może, piętna...
- Windows), — podstawy routingu statycznego i dynamicznego, — podstawowa znajomość IOS oraz sposobu konfigurowania urzÄ…dzeĹ„ Ci- sco,...
- Artykuł 105 § 1 EgzAdmU wymienia sposoby sprzedaży rzeczy zajętej w toku egzekucji z ruchomości:1) sprzedaż w drodze licytacji publicznej,2) sprzedaż po cenie...
- wĹ‚Ä…cznie, wszystko w tym stylu, ktĂłry fachowcy nazywajÄ… stylem winietowym – sposĂłb malo- wania przypominaĹ‚ wielce Sully'ego – w ulubionych...
- Polecenie traceroute zwykle jest wykorzystywane w ten sposĂłb, jak polecenie ping – jako parametr naleĹĽy podać nazwÄ™ hosta docelowego...
- bynajmniej jedynie o to, by wszyscy się bali, i bali się w ten sam sposób...
- jaki sposób w małej zbiorowości lokalnej obrotny przedsiębiorca bogaci się, inwestuje, uzależnia od siebie innych, prowadzi wystawny tryb życia, wchodzi do...
- Żal, że dał się podkupić mojemu bratu i że w sposób typowy dla naszego rodzinnego konfliktu zaraz po złotych triumfach - Hary był pierwszy także ze sztafetą...
- Autorzy tego badania wysunęli przypuszczenie, że leki te mogły uniemożliwić pacjentom poleganie na sobie i zakłócić przebiegający w naturalny sposób proces...
- W ten sposób tedy w szóstym roku swego panowania zgin¹³ razemz matk¹ Antoninus, który prowadzi³ niegodny tryb ¿ycia, jak to powy¿ejprzedstawiono...
Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
Badania te prowadzili
etnografowie, historycy i archeologowie. Nie przenikały one jeszcze do świadomości
szerszych grup społecznych. Zebrane ślady życia umysłowego i kultury ludów
kolonialnych gromadzono w muzeach europejskich, głównie w Londynie, Paryżu,
Madrycie i Berlinie, gdzie można było je oglądać i zajmować się nimi. Dominującą rolę
spełniali nadal ludzie nauki, kultury i sztuki przodujących krajów kapitalistycznych, a
szczególnie Francji, Wielkiej Brytanii i Niemiec. Wielką rolę spełniały instytuty
badawcze, biblioteki, muzea, salony literackie wielkich aglomeracji miejskich: Paryża,
Londynu, Berlina, Wiednia, Budapesztu, Petersburga, Moskwy i miast amerykańskich.
Odkrycia naukowe i wynalazki techniczne przełomu wieków nadawały tej epoce
specyficzny klimat. Z jednej strony był to klimat wiary w postęp i nadziei na rozwój. Z
drugiej strony był to okres fin de sile cechujący się niepokojem typowym dla epoki
zamykającej świetny okres rozwoju, epoki końca świata i spirytyzmu. Nastroje te
wywierały wielki wpływ na poglądy artystyczne i kreowanie nowych kierunków w
literaturze, architekturze i sztuce. Wielką rolę spełniał rozwój gazet i czasopism oraz
literatury, która zdobywała coraz więcej czytelników nie tylko w kręgach
arystokratycznych ale również mieszczańskich. Powstawały nowe grupy literackie i style
w malarstwie i architekturze. W literaturze coraz większego znaczenia nabierał realizm, a
następnie modernizm. Pierwszy z nich dążył do realistycznego prezentowania życia ludzi
i przemian zachodzących w świecie. Obok realizmu występował naturalizm. Drugi
natomiast hołdował zasadzie „sztuka dla sztuki" i wzywał do stosowania nowych metod
prezentowania świata w postaci symbolizmu czy impresjonizmu.
Szczególną rolę w rozwoju kultury i sztuki na przełomie wieków spełniał Paryż,
gdzie skupiło się wielu architektów, malarzy, pisarzy, rzeźbiarzy, muzyków różnych
narodowości. Tworzyli oni tzw. Ecole de Paris. Tworzone w tym środowisku nowe idee,
style i metody promieniowały na cały świat. Istotną nowością był duży kontakt malarzy i
pisarzy europejskich z artystami amerykańskimi i japońskimi, którzy także zaczęli
przybywać do Europy, by się uczyć. Jednocześnie przenosili oni swoje style do Europy.
Duże wpływy uzyskali też artyści skandynawscy, jak np. Duńczyk Martin Andersen
(1869-1949), Szwedka Selma Lagerlof (1858-1940), Szwed Per Lagerkvist czy
Norwegowie Knut Hamsun (1859-1952) i Bjornstjerne Bjornson (1832-1910). Spośród
pisarzy francuskich szczególną sławę uzyskali Henri Barbusse (1873-1935), Maurice
Barres (1862-1923), Georges Bernanos (1888-1948), Paul Bourget (1852-1935), Paul
Claudel (1868-1955), Anatol France (1844-1924), Roger Martin du Gard (1881-1958),
Georges Duhamel (1884-1966), Emil Zola (1840-1902) i inni.
Wielki wpływ na kształtowanie nacjonalizmu niemieckiego wywarł żyjący w XIX
wieku Theodor Fontane (1819-1898). Do wybitnych twórców przełomu stuleci w
Niemczech zaliczano braci Henryka (1871-1950) i Tomasza (1875-1955) Mannów,
Gerhardta Hauptmanna (1862-1946), Gotfrieda Benna (1886-1956), Leonharda Franka
(1882-1961). Spośród pisarzy amerykańskich znaczne wpływy uzyskali Mark Twain
(1835-1919), Theodor Dreiser (1871-1945), Lewis Sinclair (1885-1951), William
Faulkner (1897-1962). Wielką poczytnością cieszyły się powieści pisarzy brytyjskich, jak
np. Johna Galswortha (1879-1933), Agaty Christi, R. Kiplinga, H. G. Wellsa i innych.
Wielką sławę zdobyli pisarze rosyjscy: Antoni Czechow (1860-1904), Maksym Gorki
(1868-1936), Lew Tołstoj (1828-1910), Aleksander Kuprin (1870-1938).
W literaturze pojawiły się wielkie epopeje i sagi rodzinne, jak np. „Wojna i
pokój" (1865-1869) L. Tołstoja, „Saga rodu Forsyte'ów" (1906-1928) J. Galswortha. W
Polsce w duchu tym pisały Eliza Orzeszkowa „Nad Niemnem" (1887) i Maria
Dąbrowska „Noce i dni" (1932-1934).
Spośród pisarzy i poetów polskich tłumaczeni byli na języki obce i zdobywali
duże uznanie: Henryk Sienkiewicz, Władysław Stanisław Reymont, Stefan Żeromski.
Stanisław Przybyszewski zdobył znaczne uznanie w kręgu berlińskich i skandynawskich
modernistów i ekspresjonistów. W okresie tym pisał jednak po niemiecku.
Kultura europejska stopniowo nawiązywała kontakt z pisarami Chin i Japonii.
Zdaniem Mikołaja Melanowicza w Japonii pierwszy krok ku europejskiej poezji podjęli
trzej profesorowie Uniwersytetu Tokijskiego: socjolog Toyama Chuzan (184801900),
botanik Yatabe Shokon (1851-1899) i filozof Inoue Sonken (1855-1944). W 1882 r.
wydali oni zbiór przekładów pt. „Shintaishisho" udostępniając japońskiej publiczności
wiersze Szekspira, Tennysona, Longellowa, Campella i innych. Otworzyli oni nowy etap
w historii poezji japońskiej. Yosano Tekkan (1873-1935) został uznany za twórcę
nowego stylu (tanka) tak pod względem formy, jak i treści. Zapoczątkował on poezję
pisaną w duchu nacjonalistycznym oddając nastroje społeczne okresu przygotowań do