jaki sposób w małej zbiorowości lokalnej obrotny przedsiębiorca bogaci się, inwestuje, uzależnia od siebie innych, prowadzi wystawny tryb życia, wchodzi do...
Serwis znalezionych hasełOdnośniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
- W pewien sposób cieszyła się, że Egwene oraz jej przyjaciółek tu nie ma, cieszyła się, że nie może widzieć ich twarzy, a na nich, być może, piętna...
- Windows), — podstawy routingu statycznego i dynamicznego, — podstawowa znajomość IOS oraz sposobu konfigurowania urządzeń Ci- sco,...
- Artyku 105 1 EgzAdmU wymienia sposoby sprzeday rzeczy zajtej w toku egzekucji z ruchomoci:1) sprzeda w drodze licytacji publicznej,2) sprzeda po cenie...
- włącznie, wszystko w tym stylu, który fachowcy nazywają stylem winietowym – sposób malo- wania przypominał wielce Sully'ego – w ulubionych...
- Polecenie traceroute zwykle jest wykorzystywane w ten sposób, jak polecenie ping – jako parametr należy podać nazwę hosta docelowego...
- bynajmniej jedynie o to, by wszyscy si bali, i bali si w ten sam sposb...
- Żal, że dał się podkupić mojemu bratu i że w sposób typowy dla naszego rodzinnego konfliktu zaraz po złotych triumfach - Hary był pierwszy także ze sztafetą...
- Autorzy tego badania wysunęli przypuszczenie, że leki te mogły uniemożliwić pacjentom poleganie na sobie i zakłócić przebiegający w naturalny sposób proces...
- Wyniki te przeczą dosyć silnie zakorzenionemu w psychologii przekonaniu, że albo stosujemy racjonalne, czyli zaradcze sposoby przezwyciężania...
- W przypadku immobiliserw bardzo wana jest bezpieczna konstrukcja i uycie wysokiej jakoci komponentw, gdy urzdzenia te wpywaj w sposb bezporedni na...
Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
Jak dochodzi do wytworzenia się konsensu grupowego czy nawet szerzej ‐ ogólnospołecznego, dotyczącego pewnych tematów? Jak na przykład pewna
wizja Boga rozpowszechnia się, zakorzenia i utrwala w zbiorowości ludzi wierzących; w Kościele czy sekcie religijnej? Jak rodzi się ideologia rewolucyjna i ogarnia szerokie masy upośledzonych i zbuntowanych? Dlaczego wśród członków jednego narodu powstaje i zyskuje
szeroką akceptację wykrzywiony, uproszczony, karykaturalny obraz innego narodu ‐ stereotyp
etniczny? I można wreszcie, po czwarte, rozważać instytucjonalizację struktury normatywnej, powstawanie i utrwalanie się norm społecznych, wartości, ról. Ten mechanizm został przez socjologów zbadany stosunkowo najlepiej. Poświęcimy mu zatem więcej uwagi.
Innowacje i innowatorzy
Można wyróżnić dwie drogi, którymi przebiega proces instytucjonalizacji. Pierwsza to
innowacje normatywne i ich dyfuzja (rozchodzenie się, rozprzestrzenianie się norm w
zbiorowości). Drugi to ‐ używając terminologii klasyka socjologii amerykańskiej Roberta Mertona ‐ zinstytucjonalizowane omijanie reguł.
W pierwszym przypadku proces rozpoczyna się w momencie, gdy ktoś zaczyna postępować w
nowy sposób albo proklamuje nowy sposób działania jako dobry, słuszny, właściwy. W każdym
przypadku mamy do czynienia z odejściem od wcześniejszej tradycji, manifestacją
oryginalności, kreatywności, nowatorstwa. Zmianę tę inicjuje jakiś podmiot. Aby uniknąć podejrzenia, że proponuję tu nową wersję „spiskowej teorii społeczeństwaʺ, wyjaśnię od razu, że po pierwsze ‐ podmiot zmiany nie musi być wcale świadom, że zmianę swoimi działaniami
inicjuje czy wspiera, ani tym bardziej nie musi czynić zmiany przedmiotem swoich zamiarów (zmiana świadomie i celowo inicjowana i przeprowadzana to tylko jedna z możliwych postaci
zmian), oraz po drugie ‐ podmiot zmiany nie musi być tożsamy z konkretnym indywiduum, rolę tę bowiem pełnić mogą także anonimowe, rozproszone zbiorowości. Proponuję wyróżnić sześć typów podmiotów inicjujących zmiany ‐ inicjatorów zmian.
Po pierwsze ‐ innowacyjne jednostki. Znajdzie się tu wynalazca nowej technologii, naukowiec lansujący nową metodę badawczą, prorok religijny formułujący przykazania moralne, artysta narzucający nowy styl, polityk przeprowadzający reformy prawa, dyktator mody lansujący
nowy sposób ubierania się, idol młodzieżowy pokazujący się w nowym uczesaniu,
przedsiębiorca reorganizujący korporację przemysłową itp. W tym przypadku predyspozycje i
prerogatywy do wprowadzenia innowacji oparte są na indywidualnych, wyróżniających się
przymiotach, postrzeganych i uznawanych w dostatecznym stopniu w szerszej zbiorowości lub
całym społeczeństwie. Skrajnym przejawem takiego uznania jest charyzma. Uznanie tego typu
musi być przez jednostkę zdobyte, przynajmniej w jakimś minimalnym stopniu, zanim
podejmie ona innowacje. Oczywiście wprowadzenie innowacji akceptowanych później przez
zbiorowość wzmacnia pierwotne uznanie społeczne i czyni przeprowadzenie następnych
innowacji łatwiejszym (sukces przedsięwzięć wcześniejszych wyposaża jednostkę w swoisty
309
„kredyt zaufaniaʺ, który nakazuje szybciej akceptować jej następne poczynania, rzecz prosta do czasu pierwszego błędu czy porażki, im większy bowiem początkowy kredyt zaufania, tym łatwiej można go utracić). Zanim jednak jednostka podjąć może pierwszą skuteczną innowację,
musi już wcześniej uzyskać pewien poziom popularności, widoczności, uznania w swoim