że zachodzi proces dekoncentracji...
Serwis znalezionych haseĹOdnoĹniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby siÄ tonÄĹo, jak gdyby grzebano ciÄ w ziemi.
- METODY ZAGÄSZCZANIA BETONU NA BUDOWIE Aby do tego nie dopuĹciÄ, niezbÄdne sÄ nadzĂłr i kontrola bieĹźÄ ca procesu zagÄszczania na budowie...
- Rozwój fizyczny, jako proces irnian somatycznycH (anatomicznych) i funkcjonalnych (fizjologicznych) w organizmie, stwarza podstawy dla rozwoju motoryki...
- — ProszÄ pani, jeĹli pojedzie pani do siedziby detektywĂłw Dystryktu Zachodniego przy PiÄÄdziesiÄ tej PiÄ tej i Pine, gdzie podpisze pani dokument...
- - SzczÄĹcie osiÄ ga w procesie nieustannie realizowanej peĹni Ĺźycia i niezaleĹźne jest od celu, jaki pozwoli zrealizowaÄ los; a tam gdzie Ĺźycie peĹne, na miarÄ...
- N- ACETYLOCYSTEINAN-acetylocysteina (NAC) stanowi najczÄstszÄ postaÄ cysteiny i ma szczegĂłlne znaczenie w procesach odtruwania...
- Autorzy tego badania wysunÄli przypuszczenie, Ĺźe leki te mogĹy uniemoĹźliwiÄ pacjentom poleganie na sobie i zakĹĂłciÄ przebiegajÄ cy w naturalny sposĂłb proces...
- Po drugie: gdyby nawet paĹstwa zachodniej Europy naprawdÄ robiĹy to samo, co kolejne rzÄ dy Polski (a nie robiÄ , o czym za chwilÄ), to sÄ to paĹstwa bogate i jeĹli...
- Istmie i w portach korynckich kolonii w północno-zachodniej GreW Koryncie również koncentrowała się wymiana handlowa między Peponezem a rodkowš Grecjš, nic...
- PrzykĹad ten pokazuje, Ĺźe nabieranie dystansu i przyjmowanie róşnych rĂłl badawczych jest elastycznym procesem, wymagajÄ cym od badacza duĹźej pomysĹowoĹci i...
- mamy do czynienia z okreĹlonym nastÄpstwem poszczegĂłlnych stadiĂłw, z ktĂłrych jedneprzychodzÄ po drugich, ale z procesem, w ktĂłrym wszelkie elementy sÄ ze...
Smutek to uczucie, jak gdyby siÄ tonÄĹo, jak gdyby grzebano ciÄ w ziemi.
Może on przerodzić się w proces
decentralizacji, jeżeli organy niższego stopnia będš posiadały taki stopień
niezależnoci od organów wyższego stopnia, który pozwala na stwierdzenie,
że mamy do czynienia z administracjš zdecentralizowanš. W administracji
zdecentralizowanej praktycznie zawsze organy terenowe posiadajš własne
kompetencje, stšd też decentralizacja administracji niejako zakłada jej
zdekoncentrowanie.
Wyróżnia się dwa rodzaje dekoncentracji: rzeczowš i terytorialnš. Przez
dekoncentrację rzeczowš rozumie się rozkładanie kompetencji jednego organu
na kilka organów tego samego szczebla. Natomiast dekoncentracja terytorial-
na polega na przenoszeniu kompetencji organu wyższego stopnia na podległe
mu organy terenowe.
4. SAMORZĽD
Pojęcie samorzšdu jest jednym z najważniejszych pojęć w nauce prawa
administracyjnego. Jak to już wczeniej podnosilimy, samorzšd jest jednš z
form decentralizacji administracji. Jest on zdecydowanie formš najważniej-
szš, tak że w niektórych systemach prawnych pojęcia decentralizacji i samo-
rzšdu traktowane sš jako synonimy.
Samorzšd w ujęciu tradycyjnym. Sporód wielu definicji samorzšdu naj-
szerzej akceptowana wydaje się być następujšca: samorzšd jest administracjš
sprawowanš przez odrębne od państwa osoby prawne (korporacje).
Definicja ta wymaga pewnych wyjanień. Chodzi mianowicie o to, że
przepisy prawa powierzajš wykonywanie administracji nie scentralizowanym
organom administracji rzšdowej, lecz społecznociom lokalnym wyposażonym w
osobowoć prawnš. Takie zrzeszenia okrelane bywajš mianem zwišzków
publicznoprawnych. Członkostwo takich grup (gminy, powiatu, regionu;
samorzšdu radców prawnych lub samorzšdu adwokackiego itp.) z zasady jest
przymusowe i często następuje niejako automatycznie, z chwilš zamieszkania
na pewnym terenie lub nabycia uprawnień do wykonywania okrelonego zawodu.
Wykonywanie administracji publicznej polega tu na tym, że grupa posiada
kompetencje władcze, których nie posiada prywatna organizacja. Kompetencje
wynikajš z przepisów Konstytucji i ustaw dotyczšcych organizacji samorzšdu
(terytorialnego lub zawodowego). Kompetencje te grupa realizuje przede
wszystkim wobec swoich członków, może je też wykonywać w stosunku do innych
osób, np. osób przebywajšcych przejazdem na terenie gminy.
Niektórzy autorzy twierdzš, że kompetencje samorzšdu, zwłaszcza tery-
torialnego, dotyczš sfery administracji państwowej. Większoć autorów prze-
ciwstawia jednak samorzšd państwu, uważajšc samorzšd za odrębny podmiot
władztwa, i okrela działania samorzšdu mianem administracji publicznej. W
tym ujęciu, w pojęciu administracji publicznej mieci się zarówno
administracja wykonywana przez państwo i jego organy (administracja rzš-
dowa), jak i administracja wykonywana przez samorzšd (administracja sa-
morzšdowa).
To przeciwstawienie samorzšdu państwu w niektórych systemach prawnych
idzie bardzo daleko. Mówi się, że samorzšd stanowi odrębnš władzę
municypalnš (pouvoir municipal), że jest to czwarta władza w państwie, obok
władzy ustawodawczej, wykonawczej (administracyjnej) i sšdowniczej.
Przeciwstawianie samorzšdu państwu nie oznacza jednak zupełnej
niezależnoci samorzšdu od państwa. Przeciwnie, samorzšd działa pod roz-
budowanym nadzorem organów państwa. Przeciwstawienie to, łšcznie z faktem
posiadania przez podmioty samorzšdowe osobowoci prawnej, pozwala jednak na
proceduralne zabezpieczenie przestrzegania prawa w stosunkach samorzšdu z
organami państwa. Po pierwsze, samorzšd może zaskarżać do Sšdu
Administracyjnego dotyczšce go decyzje organów państwa, tak jak mogš to
czynić obywatele. Co więcej, w stosunkach cywilnoprawnych z państwem
dopuszczalna jest droga sšdowa. Nie byłoby to możliwe, gdyby samorzšd nie
miał osobowoci prawnej i był traktowany jako organ państwa. Tak więc to
rozwišzanie przynosi niewštpliwie korzyci. Z drugiej strony, nadzór
organów państwa gwarantuje przestrzeganie prawa przez samorzšd oraz
promocję interesów ogólnopaństwowych w stosunku do lokalnych (grupowych -
zawodowych).
Można wyróżnić wiele rodzajów tak rozumianego samorzšdu. Generalnie
samorzšd dzieli się na terytorialny (zwany czasami powszechnym lub komu-
nalnym) i specjalny. W ramach samorzšdu specjalnego można wymienić przy-
kładowo samorzšd zawodowy, wyznaniowy, narodowociowy, gospodarczy. We
wszystkich wymienionych przypadkach samorzšdu specjalnego wykonywanie
administracji powierzone jest na ogół przymusowym zrzeszeniom osób
trudnišcych się pewnym zawodem lub prowadzšcych okrelony rodzaj dzia-
łalnoci gospodarczej.
W przedstawionym znaczeniu samorzšd specjalny w Polsce istnieje w
ograniczonym stopniu jako samorzšd gospodarczy i samorzšd zawodowy
pewnych grup zawodowych, jak np. adwokatów, radców prawnych, lekarzy.
Innš formš samorzšdu gospodarczego sš izby rolnicze i izby gospodarcze.
Podobnie jak organizacje samorzšdu rzemielniczego, członkostwo izb
gospodarczych jest dobrowolne. Przepisy ustawy o izbach gospodarczych
(Dz.U. z 1989 r. nr 35, poz. 195; zm. Dz.U. z 1992 r. nr 75, poz. 368,
1996 r. nr 43, poz. 189, 1997 r. nr 121, poz. 770), choć okrelajš izby
jako organizacje samorzšdu gospodarczego, nie przyznajš im żadnych
konkretnych uprawnień, lecz tylko przewidujš, że Rada Ministrów w drodze
rozporzšdzenia może powierzyć konkretnej izbie wykonywanie niektórych
zadań zastrzeżonych dla administracji państwowej.
Zarówno izby gospodarcze, jak i organizacje samorzšdu rzemielniczego
utraciły większoć cech typowych samorzšdów, stajšc się bardziej dobrowol-
nymi zrzeszeniami wykonujšcymi pewne funkcje administracji publicznej.
Natomiast istniejšce samorzšdy zawodowe zachowały wszelkie cechy