dyscyplina (Herbert, 1989)...
Serwis znalezionych hasełOdnośniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
- pytania dotyczące Polski: Kto od 20 lat po 1989 roku dorobił sięgigantycznych pieniędzy? Kto zniszczył ludzi chcących się uczciwie dorobić(jak Pan...
- drcu, iż barzo rad patrzał na ty swowolne a wszeteczne krotofile a sprawy ludzkie, to się im uśmiawszy a nadziwowawszy zasię, to po woli dyscypułum przyszedszy,...
- tego, mając na uwadze przestrzeganie dyscypliny (takie pojęcie nie mieściło się w ich umysłach) ani nawet zachowanie porządku...
- mizacji organizacji powstałych przed 1989 r...
- Punktem wyjścia w analizie wspomnianego splotu uwarunkowań jest zmiana pozycji kobiety tną skujtek jej aktywizacji zawodowej poza dolmem i przejęcia części ciężairów...
- zajdel a...
- Wieloryb się wzruszył...
- Minisłownik: Artykuły biurowe...
- - Wcale nie gram - powiedziaÂł KÂłapouchy...
- politykom, ludziom, władcom rządzenie i posiadanie wpływu na ludzi...
Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
Z moich w³asnych badañ wynika (Sutton, 1992), ¿e wielu rodziców nie potrafi stanowczo ograniczyæ niepos³uszeñstwa czy agresywnych zachowañ swego dziecka, ale jeœli siê im zapewni nieco wsparcia i udzieli instrukta¿u, czuj¹ siê pewniej, mówi¹c dziecku: „Nie, nie mo¿esz siê tak zachowywaæ" i wymagaj¹c, by zrobi³o to, o co by³o proszone. Rodzice ucz¹ siê wyznaczaæ wyraŸne zasady, przestrzegaæ ich konsekwentnie i unikaæ gróŸb czy obietnic, których nie bêd¹ w stanie spe³niæ. Niektórzy rodzice i opiekunowie obawiaj¹ siê, ¿e dzieci przestan¹ ich kochaæ czy lubiæ, jeœli odmówi¹ im tego, o co one prosz¹ - nawet jeœli nie mog¹ sobie na to pozwoliæ ze wzglêdów finansowych. Dane, które zebra³am w trakcie mego badania, dowodz¹, ¿e po wprowadzeniu konsekwentnych zasad dzieci nie tylko nie przesta³y lubiæ swych rodziców, ale kontakt z wieloma z nich sta³ siê znacznie przyjemniejszy, a ponadto aktywnie okazywa³y rodzicom wiêcej mi³oœci. W wypadku starszych dzieci poleceniu powinno towarzyszyæ wyjaœnienie jego powodów.
Skuteczna komunikacja z jednoznacznym wyznaczaniem wyraŸnych zasad wytycza dziecku granice, w obrêbie których ma ono poczucie bezpieczeñstwa. „Moich rodziców nie obchodzi, co robiê" - powiedzia³ jeden z ch³opców w oœrodku opiekuñczym. „Wola³bym, ¿eby mi czasem czegoœ zabraniali. Chodzi mi o to, ¿e pewnie bym siê awanturowa³, ale bym ich pos³ucha³, bo w ten sposób pokazaliby, ¿e obchodzi ich to, co siê ze mn¹ dzieje".
Komunikacja
Wa¿na jest klarownoœæ komunikacji. Domy rodzinne czy oœrodki wychowawcze, w których rodzice czy opiekunowie zachowuj¹ siê niekonsekwentnie, nie pomagaj¹ dzieciom w rozwoju. Jeœli rodzice i wychowawcy nie zgadzaj¹ siê miêdzy sob¹ lub na przyk³ad jednego dnia mówi¹ dziecku, ¿e nie wolno biæ innych, a nastêpnego ignoruj¹ bójki, to dzieci siê ucz¹, ¿e warto próbowaæ zastraszaæ innych i ¿e - byæ mo¿e - ujdzie im to na sucho. Dzieci ucz¹ siê tak¿e bardzo skutecznie wykorzystywaæ konflikty lub sprzecznoœæ ustaleñ podawanych przez ka¿de z rodzi "ów albc poszczególnych wychowawców.
Umiejêtnoœci rodzicielskie
Wyniki badañ nad zdolnoœciami rodzicielskimi s¹ stosunkowo jednoznaczne. Poni¿sze wskazówki powsta³y na podstawie listy zasad podanych przez Herberta (1989) i potwierdzonych przez wiele badañ. Proszê zwróciæ uwagê na to, ¿e s¹ to tylko ogólne zasady, a w ró¿nych kulturach i rodzinach interpretuje siê je w œwietle w³asnych wartoœci i warunków ¿yciowych.
- Wspieraj wiêzi respektu i czu³oœci: im wiêcej czu³oœci, tym pos³uszniejsze jest dziecko.
- Stawiaj stanowcze wymagania spo³eczne i moralne (wyznaczaj granice).
Dzieci i ich rodziny
93
Przygotowuj dzieci do ¿ycia, wprowadzaj¹c rodzinne rytua³y, na przyk³ad dotycz¹ce chodzenia spaæ.
Starannie dobieraj zasady; staraj siê, by by³y one pozytywne, unikaj zbyt wielu zakazów.
Ucz dzieci zasad panuj¹cych w rodzinie. B¹dŸ konsekwentny. B¹dŸ wytrwa³y.
Podawaj powody swych poleceñ. Ogranicz je jednak w odniesieniu do dziecka, które nie ukoñczy³o jeszcze czterech lat, gdy niewskazane jest szczegó³owe uzasadnianie.
Stwarzaj dzieciom mo¿liwoœci wykazania siê odpowiedzialnoœci¹. Unikaj gróŸb, których nie chcesz lub nie mo¿esz spe³niæ.
Konsekwencje ró¿nych stylów rodzicielstwa
Wœród naukowców panuje coraz wiêksza jednomyœlnoœæ zarówno w odniesieniu do umiejêtnoœci rodzicielskich, jak i wp³ywu ró¿nych stylów rodzicielstwa. Rycina 4.1 ukazuje dwie g³ówne cechy stylu rodzicielskiego: ciep³o (mi³oœæ) - odrzucenie (wrogoœæ) i restryktywnoœæ - permisywnoœæ. Wyrazy wyró¿nione kursyw¹ oznaczaj¹ style znajduj¹ce siê miêdzy tymi biegunami i przedstawiaj¹ typowe zachowania rodziców w stosunku do swych dzieci. Wyrazy wpisane do czterech pól charakteryzuj¹ reakcje dzieci.
Diagram ukazuje na przyk³ad, ¿e dziecko, któremu wyznaczono niewiele wyraŸnych zasad zachowania i któremu okazuje siê zbyt ma³o czu³oœci, zapewne ma niski poziom samokontroli i mo¿e okazywaæ agresjê po to, by osi¹gni¹æ swe cele. Takie dzieci, zw³aszcza jeœli maj¹ agresywne wzorce w domu, sk³aniaj¹ siê ku zachowaniom antyspo³ecznym.
Wiadomo, ¿e strategia wycofywania aprobaty, to znaczy mówienia dziecku, ¿e nie bêdzie siê go kocha³o, jeœli nie post¹pi w wymagany sposób, wywo³uje u niego znaczny niepokój. Prawdopodobnie prowadzi ona do pos³uszeñstwa, ale tak¿e do podporz¹dkowania i zale¿noœci. Obojêtnoœæ i zaniedbywanie tak¿e podkopuj¹ u dziecka jego poczucie bezpieczeñstwa. Jak widaæ na rycinie 4.1 i jak ju¿ wczeœniej mówiliœmy, dzieci potrzebuj¹ mi³oœci i wsparcia, wyraŸnych, prospo³ecznych wzorców, jasnych wskazówek dotycz¹cych zachowania i sposobnoœci do wykazywania siê odpowiedzialnoœci¹.
Komunikacja wewn¹trz rodziny i z rodzin¹