8 Persowie mieli zwyczaj trzymaæ zwierzêta, na które chcieli polowaæ, w zamkniêtych parkach (paradeisos)...
Serwis znalezionych hasełOdnośniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
- resów, na które na le ¿y prze kie ro waæ wia do moœæ, plik fil tru mo¿e za wie raæ te sty za - war to œci przy chodz¹cej wia do mo œci, tak by na przyk³ad wia do...
- przekazywaniu właściwym adresatom we właściwym czasie informacji, które zostaną zrozumiane zgodnie z intencją nadawcy;zdolności do właściwego odbioru...
- 304 Roz dzia³ 17: Pocz ta elek tro nicz na Cc:Jest to li sta ad resów e-ma il, na które zo sta nie wys³ana ko pia „do wia do mo œci”...
- Od strony ulicy prawie wszystkie bary oraz mniejsze sklepy zamiast ścian miały różnego rodzaju żaluzje, które usuwano całkowicie lub rolowano na czas otwarcia...
- Wysunąwszy delikatnie ramię spod głowy Clare, wstał z łóżka, krzywiąc się z bólu, gdyż skaleczenia i rany, które przez noc trochę przyschły, znowu się...
- Sd Najwyszy z kolei zauwaa, e prawo do odmowy zastosowania przepisw ustawy, ktre sdy uznaj za sprzeczne z konstytucj, wynika z trzech wyraonych w niej zasad: jej...
- Ustalenie zakresu pojcia zwykych potrzeb rodziny zaley od kryterium, ktre stanowi bdzie podstaw zdefiniowania tego pojcia...
- Program komputerowy jest sekwencją rozkazów, które muszą być wykonane w określonym porządku, zaś wynik działania rozkazu często zależy od wyniku...
- pozytywistycznych, które wszelkie warianty artyzmu traktują jako instrumenty krasomówcze, a wartość słowa poetyckiego pragną mierzyć wartością...
- Diagnozowanie problemw z niskopoziomowym ruchem IPPierwsza seria testw bada niskopoziomowe usugi, ktre s niezbdne do pracy Samby...
Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
9 Na ptaki polowano przy pomocy siatki wzglêdnie soko³ów, co stosowano od pradawnych czasów na Wschodzie.
10 Wozy uzbrojone w kosy przymocowane do osi kó³ oraz do dyszli by³y u¿ywane przez Persów a¿ do upadku pañstwa.
11 Czyli niespe³na 30 km.
nych kosztownych naczyñ, nale¿¹cych do Farnabaza i z wielk¹ te¿ iloœci¹ juków oraz bydl¹t jucznych. Kiedy zaœ Paflagoñczycy i Spitridates odwieŸli zdobyte ³upy, Herippidas przy pomocy dowódców starszych i m³odszych zabra³ im wszystko, a tak¿e zabra³ samego Spitridatesa i Paflagoñczyków, aby wiêcej jeszcze niewolników dostarczyæ kupcz¹cym ³upem wojennym12. Ci nie pogodzili siê z losem, jaki ich spotka³, lecz, skrzywdzeni i sponiewierani, zaraz noc¹ zerwali siê i uciekli do Sardes do Ariajosa 13, maj¹c doñ dlatego zaufanie, ¿e Ariajos tak¿e przeciw królowi siê zbuntowa³ i z nim wojowa³. Agesilaosowi jednak w tej wyprawie wojennej nie zdarzy³o siê nic bardziej przykrego nad utratê Spitridatesa, Megabatesa 14 i Paflagoñczyków. A ¿y³ wtedy niejaki Apollofanes z Kyzikos, który, bêd¹c od dawna goœciem Agesilaosa, sta³ siê w tym czasie tak¿e goœciem Farnabaza. Apollofanes wiêc oœwiadczy³ Agesilaosowi, ¿e zamierza u³atwiæ mu przeprowadzenie przyjaznych rozmów z Farnabazem. Wys³uchany przez Agesilaosa i otrzymawszy odeñ dla Farnabaza rêkojmiê pokoju i bezpieczeñstwa, przyby³ wraz z nim na miejsce umówione, gdzie król z trzydziestu spartiatami oczekiwa³ go, le¿¹c na ziemi na trawie. Farnabazos natomiast przyby³ ubrany w szatê, która by³a warta wiele z³ota. Gdy pacho³kowie poczêli mu ju¿ rozœcielaæ dywan, na którym Persowie zazwyczaj zasiadaj¹ wygodnie, zawstydzi³ siê tego przepychu wobec prostoty Agesilaosa i tak¿e, jak sta³, spocz¹³ na ziemi. I najprzód siê wzajemnie pozdrowili, a nastêpnie, kiedy Farnabazos wyci¹gn¹³ doñ prawicê, Agesilaos te¿ wyci¹gn¹³ swoj¹. Potem dopiero pocz¹³ mówiæ Farnabazos, gdy¿ by³ starszy wiekiem: „Agesilaosie i obecni tu wy, Lacedemoñczycy! Kiedy wojowaliœcie z Ateñczykami, by³em waszym przyjacielem i sojusznikiem — na morzu, dostarczaj¹c wam pieniêdzy, uczyni³em flotê wasz¹ potê¿n¹15, na l¹dzie zaœ osobiœcie walczy³em po waszej stronie: siedz¹c na koniu, œciga³em wrogów waszych a¿ do morza. Nie mo¿ecie mi wiêc zarzuciæ, ¿em kiedykolwiek, jak Tissafernes16, oszuka³ was s³o-
12 Dowódcy spartañscy, podobnie zreszt¹ jak w ca³ej Grecji, posiadali w czasie wojny wy³¹czne prawo dysponowania ³upami. Wystawienie niewolników na sprzeda¿ dowodzi wielkiego znaczenia handlu niewolnikami; niew¹tpliwie pozostawa³o ono w zwi¹zku ze wzrastaj¹cym zapotrzebowaniem w Grecji na niewolników nawet do pracy na roli.
13 Ariajos by³ jednym z podkomendnych Kyrosa, ale uzyska³ przebaczenie Artakeerksesa II i pe³ni³ funkcjê namiestnika Lidii z ramienia Titraustesa. Wiadomoœæ Ksenofonta o jego buncie, jedyna zreszt¹, jest zbyt szczup³a, by z niej mo¿na by³o wyci¹gn¹æ jakieœ pewniejsze wnioski.
14 Megabates, syn Spitridatesa, ulubieniec Agesilaosa.
15 Farnabazos przyobieca³ Sparcie pomoc finansow¹ przeciw Atenom jeszcze w r. 413 (Tucyd. VIII 6, 1), ale ta wtedy dopiero z niej skorzysta³a, kiedy zawiod³y subsydia Tissafernesa (Tucyd. VIII 99).
18 O podwójnej grze Tissafernesa by³a ju¿ mowa powy¿ej.