A gdy Pietro zmarł przedwcześnie, Paweł III uczynił księciem Parmy i Placencji swego zięcia – Ottavia...
Serwis znalezionych hasełOdnośniki
- Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
- EXT REF1 SELECT lub 1106 EXT REF2 SELECT – na COMM, COMM+AI1 lub COMM*AI1...
- choćbyś i mnie miał waszmość tak pochlastać, zawszeć winszuję, winszuję! – Et, dalibyście sobie waszmościowie pokój; bo w rzeczy nie macie się...
- znalazł i któż zaręczy, czy ją znajdzie? – Prawda jest! Ale gdy Bóg go przez nasze ręce od Bohuna uwolnił i przez tyle niebezpieczeństw, przez...
- Po prawej, najbliżej ściany hangaru, stały bok w bok nowiutkie Gromy i Błyskawice – nieco mniejsze wozy bojowe przystosowane do przewozu piechoty...
- «Dlaczego więc ośmiela się podejść do kapłana za pierwszym razem, kiedy jest całkiem nieczysty, a za drugim razem – zbliżyć się nawet do...
- Polecenie traceroute zwykle jest wykorzystywane w ten sposób, jak polecenie ping – jako parametr należy podać nazwę hosta docelowego...
- Krzysztof przetarł palcami oczy i powtórzył bezdźwięcznym głosem: – Precz, precz, zabierzcie stąd tego człowieka...
- • skrzynia biegów, długa – ponieważ jest wiele szybkich partii (łuki, czasami proste), na których to właśnie dużą prędkością można sporo...
- Czemu więc płakała? Obawiał się jednak, Ŝe jeśli będzie próbował nalegać, tylko - Nie musi mi pani od razu odpowiadać –uspokoił ją...
- – Zabierzesz stąd te akta, zrobisz gdzieś kopie, roześlesz część do przyjaciół i znajomych rozrzuconych możliwie po całych Stanach, a resztę ukryjesz,...
Smutek to uczucie, jak gdyby się tonęło, jak gdyby grzebano cię w ziemi.
Po „uczynieniu ze swej siostry prostytutki dla hiszpańskiego papieża, by uzyskać kardynalski kapelusz” Pawła obwiniono o wykorzystywanie pomocy astrologów i innych nekromantów dla zabezpieczenia swego wyboru. Oskarżono go też o ateizm, otrucie w ramach sporów teologicznych dwóch kardynałów i polskiego biskupa oraz o posiadanie „spisu 45 tysięcy ladacznic, które płaciły mu miesięczny okup”. A warto wiedzieć, że w owym czasie ludność Rzymu wynosiła około 100 tysięcy mieszkańców.
Swój wybór uczcił wybiciem nowej złotej monety. Z racji tej, że ranga rodu Farnase opierała się wyłącznie na cudzołóstwie jego siostry z papieżem Aleksandrem VI na rewersie monety ukazano nagą Ganimedę podlewającą lilie. W mitologii Ganimeda pełniła rolę faworyty Jowisza.
Pomimo rozstania się ze swymi kochankami Paweł III lubował się w wydawaniu przyjęć, a goszczenie pięknych kobiet przy stole sprawiało mu wielka radość. Watykan rozbrzmiewał balami maskowymi i wystawnymi przyjęciami. To on wreszcie zamówił u Michała Anioła namalowanie Sądu Ostatecznego w Kaplicy Sykstyńskiej.
A jednak główny cel Pawła III podczas sprawowania godności papieskiej leżał w promocji rodu Farnese. „Dla wzbogacenia swych bękartów, których miał wielu, uciekał się do wszelakich sposobów”. Według włoskiego historyka Cypriano de Valera jeden z nich, zwany Pietro Lodovico, „był najbardziej obrzydliwym sodomitą, jaki kiedykolwiek żył na świecie”. Dwóch z jego wnuków wyniesiono do godności kardynalskiej w wieku zaledwie czternastu i szesnastu lat.
Paweł dokonał ekskomuniki Henryka VIII i uciszył Anglię interdyktem, zakazujący odprawiania w tym kraju katolickiej mszy. W odwecie Henryk nakazał głównemu doradcy, Thomasowi Cromwellowi, dokonanie inspekcji życia w klasztorach. Cromwell polecił jednemu ze swych ludzi, dr Leinghtowi, złożenie wizyty w opactwie Langdon w Kencie, gdzie po wyłamaniu drzwi zastał tamtejszego opata w łożu z kochanką. Kobietę wprowadzono do opactwa w męskim stroju. Leighton znalazł nawet w szafie jej przebranie.
Cromwell skontrolował w sumie 144 klasztory i opactwa. W swym raporcie zaznacza, że były one obrazem Sodomy, gdzie mniszki służyły „lubieżnym spowiednikom” a mnisi korzystali z towarzystwa tak zamężnych kobiet, jak i prostytutek.
Taki stan rzeczy posłużył Henrykowi za pretekst do zamknięcia klasztorów. Bez zgody duchowieństwa wysłał pewnego mnicha na szafot, ponieważ odmówił porzucenia swej żony. Thomas Cranmer, z woli Henryka arcybiskup Canterbury, dobrze zrozumiał intencje monarchy. Właśnie potajemnie poślubił drugą żonę, dlatego też niezwłocznie wysłał ja do Niemiec, gdzie mogła czuć się bezpiecznie.
Anglia Henryka VIII pogrążyła się w nurcie reformacji. Pawłowi III udało się utrzymać swa pozycję jedynie w Szkocji. Powierzył godność arcybiskupa znanemu kardynałowi Davidowi Beatonowi w kościele św. Andrzeja, który został zarazem szkockim prymasem. Beaton był wdowcem z trójką prawowitych dzieci, choć powszechnie było wiadomym, że wciąż ćwiczy „talent, którym Bóg go obdarzył”. Przyjmuje się, że miał jedenastu synów i cztery córki, które wymieniono w oficjalnych spisach jako „bękarty arcybiskupa ze św. Andrzeja”.
Arcybiskup Hey, użalając się na nominację Beatona, pisał:
Często zastanawiam się, jakie zamiary przyświecały biskupom, gdy przyzwalali takim ludziom, którzy ledwie znają kolejność liter w alfabecie na zajmowanie się świętym ciałem Pana. Kapłani przychodzą do świętego stołu nie odespawszy jeszcze wczorajszej rozpusty...? Nie będę się rozwodził o grzesznym życiu tych, którzy wyznając czystość, wynaleźli nowe rodzaje deprawości, które ja wolę raczej pozostawić nieznanymi aniżeli relacjonować je.
A mimo to do Pawła III mogły nie docierać żadne złe opinie o Beatonie. Niewątpliwie był on człowiekiem odpowiadającym papieżowi. Z pewnością swym zachowaniem Beaton nie
Wyróżniał się specjalnie na tle poczynań innych w owych czasach. Kapłani specjalizowali się wręcz w uwodzeniu kobiet podczas spowiedzi. Konfesjonały pojawiły się dopiero w połowie XVI wieku, a powszechnie zaczęto je stosować dopiero po obowiązkowym ich wprowadzeniu w 1614 roku. Do tej pory grzesznicy siadali przy swym spowiedniku lub klęczeli u jego stóp. W ciemnych zakamarkach kościoła przejście do miłosnych pieszczot nie nastręczało żadnej trudności. A gdy nawet pokutnik zadenuncjował kapłana, sad kościelny zazwyczaj stawał po stronie duchownego. W lutym 1535 roku oskarżono pewnego proboszcza w Almodovar o liczne wykroczenia na tle seksualnym. Należało do nich odwiedzanie domów publicznych i molestowanie kobiet w konfesjonale. Odmówił pewnej młodej kobiecie rozgrzeszenia aż do czasu, gdy mu się odda. W sumie skazano go na niewielka grzywnę i trzydziestodniowy areszt domowy.
Zupełnie inaczej podchodzono do zagadnienia herezji. Paweł III zajadle prześladował protestantów. Powiadano, że w walce z luteranami jego syn, książę Parmy, i jego wnuk, kardynał Farnese, przelali tyle krwi, „że mogłyby w niej pływać konie”.
Inna relacja mówi: „Po tym, gdy wpadł w szal wobec nieszczęśliwych luteran, jego siostrzeńcy stali się wykonawcami jego okrucieństwa i nie wahali się wyznać publicznie rozlania morza krwi, na tyle głębokiego, by mogły pływać w nim konie. W czasie tych rzezi papież oddawał się rozkoszom zmysłowym ze swą córką Konstancją”.
Pomimo własnych przewinień Paweł III powołał nową inkwizycję dla zdławienia herezji w samym Rzymie. Wyznaczył kardynała Jana Piotra Carafę – przyszłego Pawła IV (1555-1559) – i kilkunastu innych kardynałów do sprawdzania zachowania tych wszystkich, którzy zboczyli z jednej drogi prawości.
„Winnych i podejrzanych należy uwięzić i doprowadzić aż do ostatniego wyroku” – powiadał Paweł III. Jak na ironię, on sam z powodu swych kochanków, nieślubnych dzieci, podwójnego kazirodztwa, aktów otrucia i obdarowywania nastoletnich wnuków kardynalskimi godnościami mógł się uważać za głównego podejrzanego w oczach inkwizycji.